Enola Holmes

Enola Holmes 

is a detective movie series, not a web series. So far, only two movies have been released. Millie Bobby Brown plays Enola Holmes. She is the same actress from Stranger Things. The moment we hear the name Holmes, it is impossible not to think of Sherlock Holmes. That is because Enola is Sherlock’s younger sister. Likewise, Sherlock is Enola’s second older brother. Her eldest brother is Mycroft Holmes. He is a very strict person. He is not a detective but a government official. Because of him, Enola has to face many difficulties. Anyway, let’s see how the movies were.

According to the story, Enola grows up in a huge mansion like house under the care of her mother. She has never gone to school. Even if she had gone, the main lessons there would have been about how women should behave in society. They would teach things like how to dress, how to wear a hat, and how to eat properly in public. In other words, girls were taught from school how to live modestly and obediently in society. Reading and writing were taught too, but those were secondary subjects. The main focus was discipline and etiquette. But Enola never needed such a school because, after losing her husband, her mother trained Enola herself. She taught her how to fight, how to solve puzzles, and many practical life skills. After teaching her everything, her mother leaves a letter and suddenly disappears.

After that, the story becomes Enola’s search for her mother. When Mycroft Holmes and Sherlock Holmes return home from the city, they are shocked to see how Enola has been raised without attending school. Mycroft becomes furious and decides to send her to a boarding school. He even brings a headmistress to the house to take her there. Naturally, Enola hates the idea. Sherlock does not like it either, but he cannot openly oppose his older brother. Legally, Enola’s custody belongs to Mycroft, so he has the authority to decide how she should live and be educated.

Now the question is what will Enola do? Will she accept a school she hates? What is her plan? That is the main story of the first movie. Everything gets resolved within the first film itself. After that, Enola becomes a great detective, much like Sherlock. She escapes from home, avoids being sent away to school, saves a young nobleman, discovers who is trying to kill him, and proves herself as a brilliant detective. She becomes so good that even Sherlock is proud of her. Eventually, Sherlock takes custody of Enola away from Mycroft. That is how the first movie ends. Enola’s mother is played by Helena Bonham Carter, who previously played Sherlock’s love interest in another adaptation. Here, she plays Sherlock’s mother. Sherlock himself is played by Henry Cavill, who is famous for playing Superman.

Now let’s move to Enola Holmes 2. In the second movie, Enola is already a well known detective and takes on many cases. However, she mostly works for poor people. One day, a young girl comes to her asking for help in finding her missing sister. The missing woman is a dancer who also works in a match factory. She has been accused of stealing money from the factory and running away. Enola’s task is to find her and uncover the truth. At the same time, the romantic tension between Enola and the young nobleman from the first movie continues, moving between arguments and affection.

I have never read any Sherlock Holmes novels, comics, or original stories. Everything I know about Sherlock comes from movies and TV adaptations. So this review does not mean I know everything about Sherlock Holmes. As far as I know, the creator of Sherlock Holmes was Arthur Conan Doyle. I could still be wrong because I did not even Google it while writing this.

The third movie, Enola Holmes 3, is scheduled to be released on Netflix on June 1. It is not getting a theatrical release. From the trailer, it looks like Enola and her boyfriend may finally reach the point of marriage. But the trailer also shows something interesting. On her wedding day, Enola becomes a runaway bride because of a new case. The case? Someone kidnaps Sherlock Holmes himself. So she has no choice but to run off and find him. All of that is already shown in the trailer. I am eagerly waiting for the movie and plan to rewatch the first two films before it arrives.

Overall, everything is fine, but one thing in the second movie felt a little uncomfortable to me. The villain was portrayed as a Black character, while the main story revolves around white characters. Personally, that felt a little awkward. Other than that one issue, I thought the movie was quite enjoyable. Let’s see how the third movie turns out. See you in the next review.

See ya!

எனோலா ஹோம்ஸ்

Enola Holmes

அப்டின்னு ஒரு டிடெக்ட்டிவ் மூவி சீரிஸ். வெப்சீரிஸ் இல்ல. மூவி ஃப்ரான்ச்சைஸ். இப்பவரைக்கும் இதுல ரெண்டு படம் மட்டும்தான் வந்திருக்கு. மிலி பாபி ப்ரௌன் தான் எனோலா ஹோம்ஸா நடிச்சது.ஸ்ட்ரேஞ்சர் திங்ஸ்ல நடிச்ச பொண்ணு. ஹோம்ஸ்னு சொன்னதும் ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் ஞாபகத்துக்கு வர்றதைத் தவிர்க்க முடியாது. ஏன்னா எனோலா ஷெர்லாக்கோட தங்கச்சி. அதே மாதிரி ஷெர்லாக் எனோலாவோட ரெண்டாவது அண்ணன். முதல் அண்ணன் பேரு மைக்ராஃப்ட் ஹோம்ஸ். அவர் ரொம்ப கண்டிப்பான பேர்வழி. டிடெக்ட்டிவும் கிடையாது. அரசாங்க உத்யோகம் பார்க்கறவர். அவராலதான் எனோலா ரொம்ப அலைய வேண்டியதாகிடுது. சரி வாங்க அது எப்டியிருந்ததுன்னு பாத்துடலாம்.

கதைப்படி எனோலா, அரண்மனை மாதிரி ஒரு பெரிய வீட்டுல தன்னோட அம்மாவோட பார்வையில வளர்றாங்க. இப்ப வரைக்கும் ஸ்கூல் போனதில்ல. அப்படியே ஸ்கூல் போனாலும் அங்க என்ன சொல்லித் தருவாங்கன்னா பொது இடத்துல பெண்கள் எப்படி நடந்துக்கணும்னுதான் அங்க சொல்லித் தருவாங்க. அதாவது டிரஸ் இப்படி பண்ணனும், தொப்பி எப்படி போடணும், அடுத்தவங்க முன்னாடி எப்படி சாப்பிடறது இந்த மாதிரி தான் சொல்லித் தருவாங்க. அதாவது ஸ்கூல்ல இருந்தே ஒரு பொண்ண ஆண்களுக்கு அடக்கமா சமூகத்துல எப்படி வாழ்றதுன்னு சொல்லித் தருவாங்க. அந்தக் கோர்ஸ் எழுத, படிக்கவும் தான் ஆனா அது மெயின் கோர்ஸ் கிடையாது செகண்டரி தான். மெயினா அடக்க ஒடுக்கம். ஆனா எனோலா ஹோம்ஸ்க்கு ஸ்கூல் போக வேண்டிய அவசியம் இல்ல. ஏன்னா கணவனை இழந்த அவளோட அம்மா எனோலாவ தன்னோட ட்ரெயினிங்ல தான் வளர்த்தாங்க. சண்டை போடுறது எப்படி, புதிர்களை அவிழ்ப்பது எப்படி இந்த மாதிரி நிறைய வாழ்க்கைக்கு தேவையான விஷயங்களை மட்டுமே கத்துக் கொடுத்தாங்க. எல்லாத்தையும் கத்துக் கொடுத்துட்டு, லெட்டர் எழுதி வச்சிட்டு வீட்டை விட்டு காணாம போயிடுறாங்க.

அதுக்கப்புறம் அவங்க அம்மாவை தேடுறது தான் கதை. வெளிய நகரத்துல வாழ்ந்துகிட்டிருக்கிற மைகிராஃப்ட் ஹோம்ஸும், ஷெர்லாக் ஹோம்ஸும், ஊர்ல வீட்டுக்கு வந்தவுடனே இவளைப் பாத்து ஆச்சரியப்படுறாங்க. என்ன இவ, ஸ்கூலுக்கு இத்தனை காலமா போகாம இப்டி கத்துக்குட்டியா இருக்காளேன்னு செம கோவத்துல மைகிராஃப்ட் அவளை ஒரு ஸ்கூல்ல சேர்த்த முடிவு பண்ணி வீட்டுக்கு ஒரு டீச்சரை வரவழைக்கிறார். அதாவது வீட்டுக்கே வந்து ஸ்கூலுக்கு அழைச்சிட்டு போற ஒரு ஹெட்மிஸ்ட்ரஸ். ஆனா இது எதுவுமே எனோலாவுக்குப் புடிக்கல. இது ஷெர்லக் ஹோம்ஸுக்கும் பிடிக்கலதான். ஆனா அவரால தன்னோட அண்ணனை எதிர்த்து பேச முடியாது. இப்ப வரைக்கும் எனோலா ஹோம்ஸோட கஸ்ட்டடி மைக்ராஃப்ட் ஹோம்ஸ்கிட்டதான் இருக்கு. அதனால அவர் சொல்றபடி தான் எனோலா வளர, வாழ முடியும். அதுதான் சட்டம்.

இப்ப எனோலா, என்ன செய்வா? எப்டி தனக்குப் பிடிக்காத ஒரு ஸ்கூல்ல சேருவா, என்ன பண்ணப் போறா அப்டிங்கறது தான் கதை. இதெல்லாம் மொத்தமும் எனோலா ஹோம்ஸ் முதல் பாகத்துலயே முடிஞ்சிடும். அதுக்கப்புறம் அவ ஷெர்லாக் மாதிரியே ஒரு பெரிய டிடெக்டிவா மாறிடுவா. வீட்ல இருந்து தப்பிச்சு, ஸ்கூல்ல இருந்து தப்பிச்சு ஒரு இளவரசனைக் காப்பாத்தி, அவனை யார் கொல்ல ட்ரை பண்றான்னு கண்டுபிடிச்சு பெரிய டிடெக்டிவ் ஆயிடுவா ஷெர்லாக் ஹோம்ஸே பெருமைப்படற அளவுக்கு. அதுக்கப்புறம் மைக்ராஃட் கிட்ட இருந்து எனோலாவோட கஸ்டடிய ஷெர்லாக் வாங்கிடுவார். இத்தோட முதல் பாகம் முடிஞ்சது. இதுல எனோலாவோட அம்மாவா நடிச்சவங்க ஏற்கனவே ஷெர்லாக்கோட ஜோடியா நடிச்ச ஹெலனா போனம் கார்ட்டர். இதுல ஷெர்லாக்குக்கே அம்மா. அடுத்து ஷெர்லாக்கா நடிச்சது சூப்பர் மேனா நடிச்ச ஹென்றி காவில். கட் டு செகண்ட் பார்ட்.

செகண்ட் பார்ட்ல எனோலா ஹோம்ஸ் ஒரு ஊரறிஞ்ச டிடெக்டிவா ஆகிட்டாங்க, நிறைய கேஸ்களை அட்டன்ட் பண்றாங்க. ஆனா ஏழைகளுக்காக மட்டுமே கேஸ்களை எடுத்துக்கறாங்க. அப்டி ஒரு பொண்ணு தன்கிட்ட வந்து தன்னோட அக்காவைக் காணோம் அப்டின்னு ஒரு வழக்கைக் கொடுக்கறா. அவ ஒரு டான்சர். ஒரு தீப்பெட்டி தொழிற்சாலையில வேலை செய்றவ. அவ அந்த தீப்பெட்டி தொழிற்சாலையில பணத்தைத் திருடிட்டு ஓடிட்டா அப்படின்னு அவ மேல ஒரு கம்ப்ளைன்ட் இருக்கு. அவளைத் தேடி கண்டுபிடிக்கிறது தான் கதை. இதுக்கு நடுவுல முதல் பாகத்தில இருந்தே எனோலாவுக்கும், ஒரு ராஜ குடும்பத்தின் இளவரசன் மாதிரியான ஒரு பையனுக்கும் நடுவுல சண்டையும் காதலுமா ஓடிகிட்டிருக்கும். நான் இதுவரைக்கும் ஷெர்லாக்கோட எந்தக் கதையையும் நாவலையும் காமிக்ஸையும் படிச்சதில்ல. படத்துல வெப் சீரிஸ் ல என்ன வருதோ அந்தக் கதைகள் தான் எனக்கும் தெரியும். எனக்கு ஷெர்லாக் பத்தின எல்லா விஷயங்களும் தெரியும்னு அர்த்தம் கிடையாது இந்தப் பதிவை எழுதறதனாலேயே. எனக்குத் தெரிஞ்சு ஷெர்லாக் பத்தின கதைகளை எழுதினவர் பேரு சர் ஆர்தர் கோணன் டாயல் அப்படின்னு நினைக்கிறேன். இது 99% தப்பா இருக்கவும் வாய்ப்பு இருக்கு. ஏன்னா இதுக்காக நான் கூகுள் கூட பண்ணல.

இப்ப ஜூன் 1ஆம் தேதி இதோட தேர்ட் பார்ட் நெட்ஃபிளிக்ஸ்ல ரிலீஸ் ஆகப்போகுது. தியேட்டரிக்கல் ரிலீஸ் கிடையாது. இதுல இந்த காதலனுக்கும் எனோலாவுக்கும் கல்யாணம் வரை போகப்போகுது அப்படின்னு ட்ரெய்லர்ல பார்த்தேன். அந்த ட்ரெய்லர்லையே இன்னொரு விஷயமும் பார்த்தேன். கல்யாணத்தன்னிக்கி எனோலா ரன் அவே ப்ரைடு அதுவும் ஒரு கேஸ்க்காக. அந்தக் கேஸ் என்னான்னா ஷெர்லாக்கையே கடத்திடறாங்க. அப்ப ஓடிப் போய்த் தேடித்தான ஆகணும். இதெல்லாம் ட்ரைலர்லையே இருக்கு. நானும் ஈகரா வெயிட் பண்ணிகிட்டு இருக்கேன் முதல் இரண்டு பாகத்தையும் இன்னொருவாட்டி பார்த்துட்டு. எல்லாம் ஓகே, ஆனா ரெண்டாவது பாகத்துல வில்லனா அவங்க காட்டினது ஒரு கருப்பினத்தவரை. அது மட்டும் தான் கொஞ்சம் நெருடலா இருந்தது. அதாவது கதை வெள்ளைக்காரங்க கதை வில்லன் கருப்பினத்தவர். இது கொஞ்சம் எனக்கு ஒரு மாதிரி அசூயையா பட்டது. மத்தபடி அந்த ஒரு விஷயத்தை தவிர படம் நல்லா தான் இருந்தது. பார்ப்போம் மூன்றாவது பாகம் எப்படி இருக்குன்னு. அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம்.

வர்ட்டா!

Agent Zero

BADH alias Agent Zero

is a French spy thriller. Honestly, the main reason I started watching it was because of the poster. The actress shown looking through a sniper scope looked a bit like Millie Bobby Brown from Enola Holmes and Stranger Things. So I went into the movie thinking it was her. It was not. Completely different actress. In fact, after watching the film, I realized they do not even share much resemblance in facial features or appearance. Anyway, let us talk about how this movie turned out after I walked into it expecting Millie and got a surprise instead.

According to the story, Badh is monitoring a house in Syria from a nearby building using binoculars. She notices a person wearing a burqa repeatedly visiting the house and knocking on the door. But the knocking itself seems to follow a coded pattern. Badh carefully writes it down as something like one two, one one, two two. Every time the door opens, the visitor hands over a plastic bag filled with vegetables and leaves. After some time, the same thing happens again. And again. Several times.

Meanwhile, somewhere else in the world, a government agency is monitoring the entire operation through satellite surveillance on giant screens filled with computers and analysts. I think it is Paris, although the movie never clearly explains the location. If it did, I probably missed it. So let us assume it is Paris for now. Eventually, a call comes from that office telling Badh to move in.

Badh approaches the house and repeats the same coded knocking pattern. The door opens. But instead of delivering vegetables, she immediately starts shooting everyone she sees. She moves through the house, killing every adult man inside while sparing the women and children. Throughout the mission, she is wearing a body camera, and the people back in the control room are watching everything live. They order her to eliminate the entire family. But without even responding, Badh refuses to kill the women and children and leaves the house.

Just as she reaches the street outside, a man passing by throws a backpack against the wall of the house. The bag explodes, bringing the entire building down. In the middle of the chaos, Badh is thrown into the street. Somehow, she survives.

Soon afterward, she is sitting outside drinking coffee with Ilyas. Whether he is her boyfriend or husband is never clearly established. If the movie had made that relationship clearer, I would not have to keep guessing. While they are sitting together, two men on a motorcycle ride past and shoot Ilyas before disappearing.

Now we have two incidents. And it is obvious they are connected. The attack on Ilyas is clearly retaliation for Badh’s earlier mission. So now Badh has two goals. She wants to save Ilyas and she wants revenge against the people responsible. The entire movie revolves around the consequences of that first operation.

When Badh tracks down and kills the two shooters, another problem appears. Their father happens to be a powerful and influential figure. Naturally, he is not going to sit quietly. He starts hunting Badh. And in the middle of all this, the very agency that sent her on the original mission betrays her and begins trying to eliminate her as well.

At that point, the rest of the story becomes pretty easy to predict. Either Badh kills everyone hunting her, or she gets killed herself. The whole thing feels very similar to the The Bourne Identity and the larger Bourne film series formula. Remove the memory loss subplot from Jason Bourne’s story and replace Jason Bourne with a female lead named Badh, and you more or less have this movie.

Its English title is Agent Zero. It is a very small film, not even ninety minutes long. It moves quickly, almost like a short film. In fact, it moves so quickly that by the time it ends, the conclusion barely has time to register properly. The movie is already over before you fully process what happened.

For me, it was a complete disappointment. I would rather rewatch the Bourne series. I have written many times about sniper themed stories, and the poster was what attracted me here in the first place. Unfortunately, I ended up watching it because I thought it featured Millie Bobby Brown and came away feeling completely fooled by my own assumption.

Okay friends, I will see you in the next post.

See ya! 

BADH

BADH

அப்டின்னு ஒரு ஃப்ரெஞ்சு ஸ்பை திரில்லர் படம். முதல்ல இந்தப்படத்தோட போஸ்டர்ல ஸ்னைபரோட அதோட ஸ்கோப்புக்கு வெளிய பாத்துகிட்டிருந்த நடிகையைப் பாத்ததும் நான் முதல்ல அதை எனோலா ஹோம்ஸ் அண்ட் ஸ்ட்ரேஞ்சர் திங்ஸ்ல நடிச்ச மிலின்னு நெனச்சுத்தான் இந்தப் படத்தப் பாக்க ஆரம்பிச்சேன். ஆனா அது அவங்க இல்ல. வேற நடிகை. படத்துல அந்த நடிகைக்கும் மிலிக்கும் கொஞ்சம் கூட உருவ ஒற்றுமையோ முக அமைப்போ கொஞ்சம் கூட கிடையாது. சரி வாங்க அப்டி நான் மிலின்னு நெனச்சுப் பாக்கப் போயி பல்பு வாங்குன இந்தப் படம் எப்டியிருந்ததுன்னு பாக்கலாம்.

கதைப்படி சிரியால ஒரு வீட்டை பாத் நோட்டம் விட்டுகிட்டிருக்கா அதே தெருவுல உள்ள இன்னொரு மேல் வீட்டுல உள்ள ஜன்னல் வழியா பைனாகுலர்ல. அப்ப அந்த வீட்டுக்கு ஒரு புர்கா அணிஞ்ச ஒரு ஆள் அடிக்கடி வந்து கதவைத் தட்டுறாங்க. அந்த கதவைத் தட்டுறதே ஒரு மாதிரி சங்கேத பாஷை. அதை ஒன் டூ ஒன் ஒன் டூ டூன்னு குறிப்பெடுத்துகிட்டிருக்கா பாத். அந்த புர்கா ஆள் தட்டின அந்த வீட்டுக் கதவு தெறந்ததும் கையில உள்ள பிளாஸ்ட்டிக் கவர்ல உள்ள காய்கறிகள டெலிவர் பண்ணிட்டுப் போறாங்க. அப்றம் கொஞ்ச நேரத்துல இது திரும்பவும் நடக்குது. இப்டி பலமுறை.


இதை எல்லாத்தையும் உலகத்துல வேற ஒரு மூலையில ஒரு ஆபிஸ்ல பெரிய திரையில கம்ப்யூட்டர்களெல்லாம் வச்சு சாட்டிலைட் வச்சு யார் வர்றா யார் போறாங்கறதெல்லாம் நோட்டம் விட்டுகிட்டிருக்கு ஒரு அரசாங்க அமைப்பு. இது பாரிஸ்லன்னு நினைக்கிறேன். ஏன்னா அது எங்கங்கற விளக்கம் தெளிவா படத்துல காட்டப்படல. அப்டி காட்டப்பட்டிருந்தா நான் மிஸ் பண்ணிருக்கேன்னு அர்த்தம். இப்போதைக்கு அத பாரிஸ்ன்னே வய்ங்க. அப்போ அங்கயிருந்து அந்தத் தெருவுல அந்த வீட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்து அதை நோட்டம் விட்டுகிட்டிருந்த பாத்துக்கு கால் போகுது. போலாம்னு. இப்ப அடுத்து பாத் போயி அந்த வீட்டுக் கதவை அதே சங்கேத தட்டல்கள்ல தட்றாங்க.

கதவு திறக்கப்பட, கவரெல்லாம் டெலிவர் பண்ணல. கன்னெடுத்து டுமீல் டுமீல்னு கண்ல பட்ட ஆளுங்கள சுட்டுகிட்டே உள்ள போறாங்க. அங்க பெண்கள் குழந்தைகளைத் தவிர அத்தனை ஆண்களையும் சுட்டுக் கொல்றாங்க. அந்த சமயத்துல அவங்க ட்ரெஸ்ல ஒரு பாடி கேமரா இருக்கு. அது மேற்படி சொன்ன பாரிஸ் அலுவலகத்துலயும் அங்க என்ன நடக்குதுன்னு லைவா பார்த்துகிட்டிருக்காங்க. அவங்க பாத்கிட்ட அந்த குடும்பம் மொத்தத்தையும் கொல்லச் சொல்றாங்க. ஆனா அவ பதிலெதுவும் சொல்லாம பெண்களையும் குழந்தைங்களையும் கொல்லாம வீட்டை விட்டு வெளியேறறாங்க. வெளிய வர்றதுக்குள்ள அந்தத் தெரு வழியா வந்துகிட்டிருந்த ஒருத்தன் ஒரு பேக் பேக்கை கழட்டி அந்த வீட்டு சுவத்துல வீசுறாமிசஅது வெடிச்சு அந்த வீடே இடிஞ்சு விழறதுக்குள்ள அந்த களேபரத்துல இருந்து பாத் வெளிய தெருவுல வந்து விழறாங்க. சாகல.


அதுக்கப்புறம் அவ தன்னோட காதலனா கணவனான்னு தெரியல. அது சரியா ரெஜிஸ்டராகிருந்தா ஏன் இப்டி சொல்லப் போறேன். அந்த இலியாஸ் கூட வெளிய தெருவுல காஃபி குடிச்சிட்டிருக்கறப்ப மோட்டார் பைக்ல வந்த ரெண்டு பேர் அவனை சுட்டுட்டுப் பறந்துடறாங்க. இப்ப ரெண்டு சம்பவம். இது நிச்சயமா கான்சிக்வென்சஸ் தான். முன்னாடி பாத் பண்ண மிசனுக்கான பதிலடி தான் இந்தத் தாக்குதல். இதுல பாத் தன்னோட துணை இலியாஸையும் காப்பாத்தனும். அவனைச் சுட்டவங்களையும் பழிவாங்கனும். மொத்தக் கதையும் முதல்ல நடந்த மிசனோட கான்சிக்வென்சஸ் தான் மொத்தக் கதையும். இப்ப பதிலுக்கு பாத் அந்த ரெண்டு பேர்த்தையும் தேடிப் போய்க் கொல்ல, அவங்கப்பன் ஊர்ல பெரிய தலைக்கட்டு. அவன் சும்மாருப்பானா? பாத்தைக் கொல்லத் தேடுறான். இதுக்கு நடுவுல அவள் யாருக்காக அந்த மிசனைப் பண்ணாளோ, அந்த ஏஜென்சியே அவளுக்கு ஒரு துரோகம் செஞ்சு அவளைக் கொல்லத் தேடுது.


இப்ப மொத்தக் கதையும் நம்மாள சிம்பிளா யூகிக்க முடியும். ஒன்னு பாத் கொல்லனும் அல்லது கொல்லப்படனும். கிட்டத்தட்ட பர்ன் ஐடெண்டிட்டி கதையில மெமரி லாஸ் ப்ளாட்டை மட்டும் ரிமூவ் பண்ணிட்டு ஜேசன் பர்னுக்கு பதிலா பாத்ங்கற பொண்ணை ரீப்ளேஸ் பண்ணா அதான் பாத். ஆங்கிலத்துல இதோட டைட்டில் எஜெண்ட் ஜீரோ. ரொம்பவே சின்னப்படம். ஒன்னரை மணி நேரம் கூட இல்ல. ஷார்ட் ஃபிலிம் மாதிரி ஃபாஸ்ட் ஃபேஸா ஓடி ஏன் முடிஞ்சது, முடிவென்னன்னு கூட சரியா ரெஜிஸ்ட்டர் பண்ணாம முடிஞ்சிருது. சிம்பிளா சுத்த வேஸ்ட். பர்ன் சீரிஸையே இன்னொருக்கா பாக்கலாம். நான் ஸ்னைப்பர் கதைகளைப் பத்தி பலமுறை ப்லாக்ல எழுதிருக்கேன். போஸ்ட்டர்ல ஸ்னைப்பர் கன்னோட மிலின்னு நெனச்சுப் பாக்கப் போயி, மேல சொன்ன மாதிரி பல்ப்பு வாங்கினதுதான் மிச்சம். ஓகே ஃப்ரெண்ட்ஸ், அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம்.

வர்ட்டா!

Spiderman-Noir

Spiderman - Noir

is a Sony and Marvel web series streaming on Amazon Prime Video. Usually, whenever we hear Spider-Man, it automatically means a Sony production because the Spiderman rights were sold by Marvel Entertainment to Sony Pictures long ago. Since then, Sony has been trying all sorts of experiments with the character. Peter Parker comes, a spider bites him, he becomes Spiderman, reboot. Again Peter Parker comes, spider bites him, reboot. They have repeated this cycle four or five times already. But this time, there is no Peter Parker. Yes, seriously. So let us see what exactly this series is and how the experience felt.

According to the story, this version happens in the 1930s. A Spider swings across the buildings of New York stopping crimes. Yes, the 1930s itself. And before asking How is Peter Parker in the 1930s?, this is not Peter Parker at all. This Spider is Ben Reilly, a former soldier turned private detective. Now that Ben name sounds familiar, right? Yes, like Uncle Ben. They took the Ben from Uncle Ben and the Reilly surname from Aunt May’s original family name. Wait, Aunt May’s surname is Parker right? Yes, but only after marrying Ben Parker. Her original surname is Reilly. So combining those names gives us Ben Reilly, a completely different Spider character. And this version is already middle aged, almost around Uncle Ben’s age.

In this story, Spider has no family or children. His lover Ruby J. Williams was killed by villains, and after losing her, he completely gave up on life. Now he spends his days drinking, smoking, and running a tiny detective office in the middle of the city. He cannot even properly pay the salary of his office assistant Janet. Hearing all this, none of the qualities we usually associate with Spiderman seem to match here, right? Exactly. This is not the usual Spiderman. In fact, nobody even calls him Spiderman. People simply call him Spider. After losing Ruby, he gives up being a hero too. No responsibility, no saving the city, nothing. He just lives sadly as private detective Ben Reilly, drinking in bars and wasting his remaining life meaninglessly.

And naturally, when there is no Spider protecting the city, crime becomes cheap and common. That is where the villain Silvermane comes in. Yes, this character actually exists in the comics too, though not a very impressive one there. Even in most comic versions, Norman Osborn is usually Spider’s major villain. But not here. Here it is Silvermane. He has no superpowers either. His real power is money. He is a gangster with massive influence, almost giving full Godfather vibes. And yes, he is old too. I just said Ben Reilly himself is middle aged, so obviously the villain is not going to be young either. Silvermane is basically a kingmaker. The mayor of New York exists only because Silvermane supports him. That powerful. Murder, robbery, weapon smuggling, liquor smuggling everything runs through him. And remember, this story happens between World War One and World War Two, so imagine that entire atmosphere while watching.

One day, Ben Reilly receives a case. He is asked to find a man named Addison, the person who set Silvermane’s house on fire while he was sleeping inside. But while trying to catch Addison, another private detective hired for the same job beats Ben badly and goes after Addison himself. Remember, Ben has already given up his Spider powers emotionally. No Spider sense, no heroism. Anybody can beat him up now, and he rarely even fights back. But when that detective finally reaches Addison, he discovers something shocking Addison’s entire body is burning like the Human Torch. The detective panics and shoots him dead. Technically, that becomes murder too. So now the case becomes even messier.

Before Ben can process all this, another case comes in. A man hires him to secretly photograph his wife, claiming she is meeting another man at night. At first it looks like a simple cheating spouse investigation. But this one has even more hidden layers. Because the woman is not actually the client’s wife. She is a nightclub singer connected to an extremely powerful man. And yes, that powerful man is Silvermane himself. Realizing the setup is dangerous, Ben returns the client’s money. But since he still desperately needs money to pay Janet’s salary, he decides to blackmail the singer instead. So he follows her secretly and discovers that the man she is meeting is actually the mayor of the city. He even manages to click compromising photographs. But when he tries to use those photos for money, things spiral completely out of control and Ben gets trapped in a massive conspiracy.

First of all, do not watch this expecting a traditional Spiderman franchise experience. Watch it like an old black and white noir detective movie. In fact, the series itself has been released in both color and black and white versions. I already watched the color version once, and now I genuinely want to watch it again in black and white because that noir atmosphere will probably feel even stronger there.

And one more disclaimer. I do not know whether Marvel officially said this, but I will say it myself. This is absolutely not like the usual Spiderman movies meant for kids. Adults only. Not because it contains explicit scenes, but because the dialogue, especially from one of the henchmen speaking in a rough Tirunelveli style slang, swings between comedy and heavily suggestive adult jokes constantly. Usually Spiderman stories are family friendly. This series is definitely not designed that way.

At the same time, you do not need to watch previous Marvel movies to understand this series. Completely standalone. Also, Nicolas Cage, who already played Ghost Rider in Marvel films before, both co produced and acted in this series. And honestly, until the entire series ended, not once did it even register in my mind that this was the same Nicolas Cage who played Ghost Rider. That is how differently he has handled this role.

I will meet you again in the next post.

See ya!

ஸ்பைடர்மேன்-நுவார்

Spiderman - Noir

அப்டின்னு ஒரு சோனியோட மார்வெல் வெப்சீரிஸ் அதுவும் அமேசான் ப்ரைம்ல. பொதுவா ஸ்பைடர்மேன் அப்டின்னாலே அது சோனி நிறுவனத்தோட தயாரிப்புதான். ஏன்னா ஸ்பைடர்மேனோட ரைட்ஸ மார்வெல் சோனிகிட்ட வித்துட்டாங்கங்கறது தெரிஞ்ச ப்ராண்ட் நியூ இன்ஃபர்மேஷன். இப்பவும் அவங்க ஸ்பைடர்மேன வச்சு என்னென்னமோ பண்ணிப் பார்க்கறாங்க. பீட்டர் பார்க்கர் வர்றான், சிலந்திப்பூச்சி கடிக்கிது, ஸ்பைடரா மாறிடறான் ரீ-பூட்டு. பீட்டர் பார்க்கர் வர்றான், சிலந்திப்பூச்சி கடிக்கிது, ஸ்பைடரா மாறிடறான் ரீ-பூட்டுன்னு இதுவரைக்கும் நாலஞ்சு வாட்டி ரீ-பூட் பண்ணிருக்காங்க. ஆனா இந்த வாட்டி பீட்டர் பார்க்கர் இல்ல. ஆமாங்க வாங்க அது என்ன எப்டியிருந்ததுன்னு பாக்கலாம்.

கதைப்படி இது 1930ல ஒரு ஸ்பைடர் நியூ யார்க்ல கட்டிடங்கள் மேல கம்மு வுட்டு ஸ்விங் பண்ணிக்கிட்டே போயி தப்பெல்லாம் தடுத்துகிட்டிருக்கான். ஆமாங்க 1930கள்ல தான். முப்பதுகள்ல எப்டிடா பீட்டர் பார்க்கர்னு கேக்காதிங்க, இது மொதல்ல பீட்டர் பார்க்கரே கெடயாது. பென் ரெய்லிங்கற மாஜி ராணுவ வீரர் கம் இந்நாள் ப்ரைவேட் டிடெக்ட்டிவ். இதுல பென் அப்டிங்கறத எங்கயோ கேட்ட மாதிரி இருக்கா? ஆமா அங்கிள் பென்னே தான். அங்கிள் பென்னோட பேர்ல உள்ள பென்னையும், ஆண்ட் மேவோட சர் நேமான ரெய்லியையும், நிறுத்து. ஆண்ட் மேயோட சர் நேம் பார்க்கர் தான? ஆமா அது மே பார்க்கர்தான். ஆனா அது பென் பார்க்கரை கல்யாணம் பண்ணப்புறம். ஆனா அவங்க ரியல் நேம் மே ரெய்லி. புரிஞ்சதா? ஆண்ட் மேயோட சர் நேமான ரெய்லியையும் இணைச்சு பென் ரெய்லின்னு ஒரு ஸ்பைடர் கதாபாத்திரம். அதுவும் மிடில் ஏஜ் தாண்டி அங்கிள் பென் வயசுல.

கதைப்படி ஸ்பைடர் தனக்குன்னு குடும்பம் குழந்தை குட்டின்னு எதுவுமில்லாம, தன்னோட காதலி ரூபி ஜே வில்லியம்ஸை வில்லன்கள் கொல்லுற வரை விட்டுட்டு, இப்ப சோகமா, தண்ணி தம்முன்னு அடிச்சுகிட்டு, ஊருக்கு நடுவால ஒரு டிடெக்ட்டிவ் ஆபிஸ் வச்சு, தன்னோட ஆபிஸ் ஸ்டாஃப் ஜானட்டுக்கு சம்பளம் கூட குடுக்க முடியாம குடிகாரனா சுத்திட்டிருக்காரு. இதெல்லாம் கேட்டா நாம இதுவரைக்கும் நம்புன ஸ்பைடர்மேனோட குணாதிசயம் எதுவுமே பொருந்தலேல்ல. யூ ஆர் அப்சொல்யூட்லி ரைட். வாடு மாமூல்வாடு காது. ரொம்ப டொக்கான ஒரு ஸ்பைடர்தான். ஆனா ஸ்பைடர் மேன்னு யாரும் அவரை விளிக்கறதில்ல. வெறுமனே ஸ்பைடர்ன்னு மட்டுமே தான் பரிட்சயம். அதுலயும் காதலி ரூபி போன துக்கம் தொண்டைய அடைக்க, ஸ்பைடரும் வேணாம் அந்த பவரும் வேணாம்னு சோகமா பார் பாரா உக்காந்து சரக்கப் போட்டுகிட்டு தம்ம ஊதிகிட்டு அவள் பறந்து போனளே என்னை மறந்து போனாளேன்னு தன்னோட மிச்சக் காலத்தை அர்த்தமே இல்லாம குறிப்பா எந்த ரெஸ்பான்சிபிளிட்டியும் இல்லாம எவனோ அடிச்சிக்கோங்கடா, நா இந்த ஊர்லயே இல்லன்னு வெறும் பென் ரெய்லிங்கற ப்ரைவேட் டிடெக்ட்டிவ் அடையாளத்தோட மட்டுமே வாழ்ந்துகிட்டு இருக்காரு.

அப்ப ஊருக்குள்ள ஸ்பைடர்ன்னு ஒருத்தன் தப்பைத் தட்டிக் கேக்கறதுக்கு இல்லன்னா, குற்றங்கள் வெகு மலிவா நடக்கறது சகஜம் தான? அப்டி ஒரு வில்லன் தான் சில்வர்மேன். காமிக்ஸ்ல இப்டி ஒரு கேரக்ட்டர் இருக்கு. ஆனா அது ரொம்ப சப்பை கேரக்ட்டர். காமிக்ஸ்ல கூட இந்த ஸ்பைடருக்கும் வில்லனா இருந்தது நார்மன் ஆஸ்பார்ன் தான். இதுல வாடு காது. சில்வர்மேன் தான். அதுவும் எந்த பவரும் கிடையாது. ஸ்பைடர்கிட்ட இல்லாத ஒரு பெரிய பவரோட இருக்கற ஒரு பெரிய மனுசன். ஆமாங்க, நெறய பணத்தோட இருக்கற ஒரு கேங்ஸ்டர். கிட்டத்தட்ட காட்ஃபாதர் ஃபீல் கொடுக்கற ஒருத்தர். வயசானவர்தான். ஏங்க பென் ரெய்லியே மிடில் ஏஜ் கூட கெடயாதுன்னு சொல்றேன் அப்றம் எப்டி வில்லன் மட்டும் யங்கா இருப்பான்? சில்வர்மேன் ஒரு கிங்மேக்கர். அவர் கை காட்டுற ஆள் தான் நியூ யார்க் மேயர். அப்டி பவர்ஃபுல். கொலை, கொள்ளை, ஆயுதக்கடத்தல், சரக்குக் கடத்தல். சரக்குன்னா தண்ணிதான். அதைக் கூடக் கடத்துறாரு. அண்ட் கதை முதல் உலகப்போருக்கும் ரெண்டாம் உலகப்போருக்கும் இடைப்பட்ட காலம். அந்த காலகட்டங்கள மனசுல கற்பனை பண்ணி வச்சுக்கோங்க. மேற்படி போகலாம்.

பென் ரெய்லிகிட்ட ஒரு கேஸ் வருது. ஒரு ஆளைப் பிடிச்சுத் தரணும். அவன் யாருன்னா, சில்வர்மேனோட வீட்டை அவர் தூங்கிட்டிருக்கறப்ப தீ வச்சுக் கொளுத்தின ஆடிசன் அப்டிங்கறவன். அவனைப் பிடிக்கப் போற சமயத்துல இதே வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்ட இன்னொரு ப்ரைவேட் டிடெக்ட்டிவ் வந்து பென்னை அடிச்சுப் போட்டுட்டு ஆடிசனைப் பிடிக்கப் போறான். ஆமாங்க. அவர்தான் ஸ்பைடரும் வேணாம் அந்தப் பவரும் வேணாம்னு அமைதியா வாழ்ந்துகிட்டிருக்காரே. சோ நோ பவர் நோ ஸ்பைடி சென்ஸ். யாரடிச்சாலும் அடி வாங்கறதோட சரி. திருப்பி அடிக்கிறதெல்லாம் கெடயாது. அப்டி பென்னை அடிச்சுப் போட்டுட்டு ஆடிசனைப் புடிக்கப் போக அந்த ஆடிசன் தன்னோட ஒடம்பெல்லாம் ஹ்யூமன் டார்ச்சா மாறின மாதிரி தீயா இருக்கான். அசந்து போய் பார்த்துகிட்டிருக்கறப்ப அந்த இன்னொரு ப்ரைவேட் டிடெக்ட்டிவ் பயத்துல டுமீல் பண்ணிடறான். அவன் டிடெக்ட்டிவ் கிடையாது. ப்ரைவேட் டிடெக்ட்டிவ் தான். சோ இது ஒரு கொலைக் குற்றம் தான். இந்தக் கேஸும் போச்சா. சரி இது அப்டியே இருக்கட்டும்.

அடுத்ததா இன்னொரு கேஸ் வருது. அதுல தன்னோட மனைவிக்கு யாரோடவோ தொடர்பிருக்கு. இன்னிக்கி நைட் அவ யாரையோ பாக்கப் போறா, அது யாருன்னு ஃபோட்டோ எடுத்துத் தரணும்னு. முன்னாடி வந்தக் கேஸாவது ஊமைக்குத்து தான். ஆனா இதுல நிறைய உள்குத்துகள். ஏன்னா, அது அந்த ஆளோட மனைவியே கெடயாது. அது ஒரு பார் பாடகி. அதுவும் பெரிய கையோட ஆளு. அந்தப் பெரிய ஆளுதான் சில்வர்மேன். அந்தக் கேஸே ஒரு உடான்ஸுன்னு புரிஞ்சுகிட்ட பென் ரெய்லி அந்தக் கேஸுக்குன்னு வாங்கின பணத்தை அந்தாள்கிட்டயே கொடுத்துட்டு, சரி அந்தப் பாடகிய ப்ளாக்மெயில் பண்ணலாம்னு போறாரு. ஏன்னா ஜானட்டுக்கு சம்பளம் கொடுக்க காசில்லையே. அவ வேற புஸ் புஸ்ஸுன்னு கோச்சுக்குவான்னு போறாரு. ஏன்னா அப்டி அந்தப் பொண்ணைப் பின் தொடர்ந்து போயி அவ சந்திச்ச ஆளு அந்த ஊரோட மேயர். எசகுபெசகான நெலயில ஃபோட்டோவும் எடுத்துடறாரு. அதை வச்சு காசு கறக்கலாம்னு போனா, கெணறு வெட்ட பூதம் கெளம்பின கதையா எக்கச்சக்கமா மாட்டிக்கிறாரு பென். 

முதல்ல இத ஒரு ஸ்பைடர்மேன் ஃப்ரான்ச்சைஸா நெனச்சுப் பாக்க வேணாம். மொத்தமா ஒரு பழைய ப்ளாக் அண்ட் வொய்ட் படத்தைப் பாக்கற மாதிரி நெனச்சுக்கிட்டுப் பாருங்க. ஏன்னா இதை கலர் அண்ட் ப்ளாக் அண்ட் வொய்ட் ரெண்டு நிறத்துலயும் ரிலீஸ் பண்ணிருக்காங்க. கலர்ல ஒருவாட்டி பார்த்துட்டேன். அடுத்து ப்ளாக் அண்ட் வொய்ட்லயும் ஒருவாட்டி பாக்குறதா இருக்கேன். ஏன்னா அந்த நுவார் ஃபீல் இன்னும் ஹெவிய்யா கெளப்பும்னு மனசுல தோணுது. அப்புறம் இன்னுமொரு டிஸ்கிளைமர். இத மார்வெல் கொடுத்திருக்கான்னு தெர்ல. ஆனா நான் சொல்றேன். இது எப்பவும் போல உள்ள ஸ்பைடர்மேன் படங்கள் மாதிரி கிடையாது. அடல்ஸ் மட்டுமே பாருங்க. ஏன்னா, ஒரு அடியாள் ஒருத்தன் நெல்லை பாஷையில பேசுறதெல்லாம் சில சமயம் காமெடின்னாலும், பல சமயம் பலான காம நெடி வசனங்கள். பொதுவா ஸ்பைடர்மேன் படங்கள் குழந்தைகளுக்கானது. ஆனா இந்த டெலிவிசன் சீரிஸ் அப்டியில்ல. அதுக்காக அடல்ஸ் ஒன்லி காட்சிகள் இருக்குன்னு அர்த்தம் இல்ல.

ஆனா, நிச்சயம் பார்க்கலாம். மார்வெல் சினிமாக்கள் மாதிரி, இந்தப் படத்தைப் பாக்க முந்தைய சில/பல படங்களைப் பார்க்கனும்னு எந்த அவசியமும் இல்ல. ஸ்டாண்ட் அலோன் சீரிஸ் தான். அதுவும் நிக்கோலஸ் கேஜ் ஆல்ரெடி கோஸ்ட் ரைடரா மார்வெல்ல நடிச்சவர்தான். இத ஏன் கடைசில சொல்றேன்னா, இந்த மொத்த சீரிஸும் பார்த்து முடிக்கிறவரை நிக்கோலஸ் கேஜ் தான் கோஸ்ட் ரைடரா நடிச்சவர்ங்கற எண்ணமே வரல எனக்கு. அப்டித்தான் இத இணைத் தயாரிப்பு ப்ளஸ் நடிப்பு ரெண்டயும் செஞ்சிருக்காரு. அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம்.

வர்ட்டா!

System

System (2026)

is a Hindi courtroom drama. Even during the title credits, the casting itself surprised me. The very first name I saw was Ashutosh Gowariker. The moment I saw that name, I paused the movie for a few seconds. I clearly remembered seeing him many times before as a director or producer in films I really liked, especially Lagaan and Swades. So throughout the movie, I kept trying to figure out where exactly I knew him from. I did not even bother googling him immediately. The plan was to finish the movie first and then continue my little search. Apart from him, the only familiar faces for me were Jyothika and Sonakshi Sinha. Anyway, let us get into how the experience of watching this film actually felt.

According to the story, a prisoner inside a jail hangs himself and dies. That is where the system starts. But after that opening scene, we almost forget about the death completely because the movie moves in a different direction. Ravi Rajvanshi is a famous lawyer. Counting the number of cases he has lost is actually easy because he wins almost everything he takes up. His law firm is celebrating its twenty fifth year. Everyone in his family is connected to law except his wife. His daughter is Neha Rajvanshi. But he does not allow her into his firm just because she is his daughter. He believes she must prove herself first.

Neha is still working as a public prosecutor. Honestly, even while watching her argue cases, we never feel confident that she will win. It is not even because the opposite side is extremely strong. Her arguments themselves feel weak. At one point, even her senior tells her that she will definitely lose and offers to take over the case. But she literally begs for one opportunity. In the same court works Sarika Rawat, the stenographer sitting below the judge and typing everything the judge says. Actually, a stenographer probably understands the mindset of both lawyers and judges better than anyone else because they observe everything silently. One day, while accidentally travelling with Neha in the same car, Sarika casually gives a suggestion related to the case and leaves without expecting any response. But that single suggestion makes Neha think differently. She uses it in court and ends up winning the case.

That is where their friendship begins. Neha’s father tells her that if she wants to become a partner in his law firm, she must win ten cases continuously without losing even one. So Neha secretly hires Sarika as an unofficial advisor and starts winning case after case. Now the real question becomes this, what connection does the prisoner’s suicide from the opening scene have with Neha, and why are both stories part of the same movie? That is what the rest of System explores.

The person playing Ravi Rajvanshi is none other than Ashutosh Gowariker himself. He is not exactly old, and he is not really a villain either. But he plays a very important character. The tenth case becomes the biggest turning point because Ravi Rajvanshi and Neha Rajvanshi end up facing each other in court almost like a Gauravam battle. Honestly, the family arguments that happen because of this reminded me a lot of Gauravam. But the biggest confusion arrives towards the end, not just for Neha but even for us watching the movie. The decisions Neha takes at that point elevate the film to another level completely.

Because throughout all the previous cases, even Neha herself knows that the people she defended were actually guilty. But the tenth case becomes emotionally complicated. The accused is a family friend who has known her since childhood, a respected man in society, and also her father’s close friend. More than wondering whether he committed the murder, Neha almost clearly knows who actually did it. So the real conflict becomes whether she will continue fighting only to win her tenth case, or whether she will fight for actual justice instead.

Honestly, this is a film people should watch. I genuinely liked it a lot. After the movie ended, I even stayed back during the credits just to check the name of Ashutosh Gowariker’s character. The background score playing during the credits was excellent too. I remember noticing that the composer’s name sounded South Indian, though I do not remember it clearly now. But the orchestration was definitely worth appreciating.

Do watch it. I think many of you will enjoy it too. I will meet you again with another movie review. 

See ya!

சிஸ்டம்

சிஸ்டம் (2026)

அப்டின்னு ஒரு ஹிந்தி கோர்ட் ரூம் ட்ராமா படம். டைட்டில் கிரெடிட் ஓடும்போதே ஆச்சர்யப்பட வச்ச கேஸ்ட்டிங். முதல் பேரா ஆசுதோஸ் கொவாரிகர்னு பார்த்ததும் படத்தை கொஞ்ச நேரம் பாஸ் பண்ணிட்டேன். இந்தப் பேரை பலமுறை ரொம்பப் புடிச்ச படங்கள்ல இயக்குநர்ன்னோ, தயாரிப்பாளர்ன்னோ பார்த்த ஞாபகம். குறிப்பா லகான் அண்ட் ஸ்வதேஷ். அதனாலேயே அது யாரா இருக்கும்னு தேடிகிட்டேதான் முழுப்படத்தையும் பாத்தேன். கூகுளெல்லாம் பண்ணி அது யார்ன்னு தெரிஞ்சிக்க ஆர்வமில்ல. முழுப்படத்தையும் பாத்துட்டு நம்ம தேடலை வச்சுக்கலாம்ங்கறதுதான் ஐடியா. அடுத்து ஜோதிகா அண்ட் சோனாக்ஷி சின்ஹா. அவ்ளோதான் தெரிஞ்ச முகங்கள். சரி இந்தப்படம் பார்த்த அனுபவம் எப்டியிருந்ததுன்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி ஜெயில்ல ஒரு கைதி ஜெயில்லயே தூக்குப் போட்டு தற்கொலை பண்ணி சாகறாரு. அங்கிருந்துதான் சிஸ்டம் ஸ்டார்ட்டாகுது. அதுக்கப்புறம் அந்த சாவு நமக்கு படத்தோட ஓட்டத்துல மறந்தும் போகுது. அப்டி ஒரு கதை. ரவி ராஜ்வன்ஷின்னு ஒரு பெரிய வக்கீல். அவர் தோத்துப் போன வழக்குகள எண்ணுறது ஈஸி. அந்தளவுக்கு எந்தக் கேஸை எடுத்தாலும் அதுல ஜெயிக்கிறளவுக்கு திறமையானவர். அவரோட லா ஃபர்ம்க்கு இது இருவத்தஞ்சாவது வருசம். அவர் குடும்பத்துல அவரோட மனைவியைத் தவிர எல்லாருமே வழக்கறிஞர்கள். அவரோட மகள்தான் நேஹா ராஜ்வன்ஷி. ஆனா அவளைத் தன்னோடா நிறுவனத்துல சேர்த்துக்கக் கூட அவளுக்குன்னு ஒரு தகுதி இருக்கனும்னு சேர்த்துக்கல.

நேஹா இன்னும் பப்ளிக் ப்ராசிக்யூட்டரா தான் வேலை பார்த்துகிட்டிருக்காங்க. அவங்க இப்ப வாதாடற வழக்குல கூட ஜெயிப்பாங்கங்கற மாதிரி நமக்கே தோனறதில்ல. அந்தளவுக்கு எதிர் தரப்பு ஸ்ட்ராங்குன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனா இவங்க வாதாடற பாய்ண்ட்ஸ் எல்லாம் அவ்ளோ வீக்கு. இவங்க எப்டியும் தோத்துருவாங்கன்னு அந்த வழக்கை அவளோட சீனியரே வாதாடறேன்னு சொல்ல, இவங்க கெஞ்சறாங்க ப்ளீஸ் எனக்கொரு வாய்ப்பு கொடுங்கன்னு. அதே கோர்ட்ல ஸ்டெனோவா இருக்கறாங்க சரிகா ராவத். ஸ்டெனோன்னா இந்த நீதிபதிக்கி முன்னாடி கீழ உள்ள டேபிள்ல, நீதிபதி சொல்லச் சொல்ல டைப்படிச்சிட்டிருப்பாங்களே அவங்களேதான். உண்மையில ஒரு ஸ்டெனோவுக்கு வாதி, பிரதிவாதிகளோட எல்லா பர்செப்சனும் அத்துப்படியா இருக்கும். ஏன்னா இவங்க வக்கீலும் இல்ல, ஜட்ஜும் இல்ல. ஆனா ரெண்டு பேரும் என்ன மாதிரியான விசயங்கள எப்டி ஹேண்டில் பண்ணுவாங்க சொல்லுவாங்கன்னு நல்லாவே தெரிஞ்சிருக்கும் இல்லையா. அந்த சரிகா ஒரு முறை ஆக்சிடெண்டலா நேஹா கூட அவளோட கார்ல பயணிக்கிற சமயத்துல, இப்ப அவங்க வாதாடிகிட்டிருக்கற வழக்குக்கான ஒரு சஜசன் சொல்லிட்டு பதிலை எதிர்பார்க்காம போயிடறாங்க. ஆனா சரிகா சொன்ன விசயம் நேஹாவை யோசிக்க வச்சு, அந்த சஜசன் படி வாதாடி ஜெயிக்கவும் செஞ்சிடறாங்க.

அங்கிருந்து தொடருது அவங்களோட நட்பு. நேஹாவோட அப்பா அவளைத் தன்னோட லா ஃபர்ம்ல பார்ட்னரா சேர்த்துக்கனும்ன்னா, தொடர்ச்சியா பத்து கேஸ்ல ஜெயிச்சுக் காட்டனும். எதுலயும் தோக்கக் கூடாதுன்னு சொல்லி பந்தயம். அதுக்கு சரிகாவை ரகசியமா அட்வைஸரா வேலைக்கு வச்சுகிட்டு ஒவ்வொரு வழக்குலயும் ஜெயிச்சுகிட்டே வர்றாங்க. இப்ப முதல் காட்சியில ஜெயில்ல தூக்குப் போட்டுத் தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டு செத்துப் போனதுக்கும் நேஹாவுக்கும் என்ன தொடர்பு. ஏன் அந்தக் காட்சியும், இந்தக் கதையும் ஒரே படத்துல வருதுங்கறது தான் சிஸ்டம் படத்தோட மீதி.

ரவி ராஜ்வன்ஷியா நடிச்சிருக்கறவர்தான் ஆசுதோஸ் கொவாரிகர். ரொம்ப வயசானவரும் இல்ல. இதுல அவர் வில்லனும் இல்ல. ஆனா முக்கியமான ஒரு கதாபாத்திரம். அந்தப் பத்தாவது வழக்கு, அதுல ரவி ராஜ்வன்ஷியும், நேஹா ராஜ்வன்ஷியுமே எதிரெதிரா நீயும் நானுமா, நேஹா நீயும் நானுமான்னு கௌரவம் சிவாஜிகள் மாதிரி மோதிக்கிற சிச்சுவேசன் வருது. சத்தியமா அதுக்காக அவங்க வீட்டுல பேசி சண்ட போட்டுக்கறதெல்லாம் எனக்கு கௌரவத்தைத் தான் ஞாபகப் படுத்துச்சு. அத விட ஒரு பெரிய கொழப்பம் கடைசில நேஹாவுக்கும், படத்தை இவ்ளோ நேரம் பாத்துகிட்டிருந்த நமக்கும் வருது. அதுல நேஹா எடுக்கற முடிவுகள் தான் படத்தை ஒரு லெவெல் மேல தூக்கி நிறுத்துது.

ஏன்னா இத்தனை நாள் நேஹா வாதாடினப்ப அவளுக்கே தெரியும், அவளோட வாதங்களெல்லாம் குற்றவாளிக் கூண்டுல நிக்கிறவர் உண்மையிலேயே குற்றவாளின்னு. ஆனா அந்தப் பத்தாவது வழக்கு கொஞ்சம் சிக்கலானது. அவர் அவளோட சின்ன வயசுல இருந்தே குடும்ப நண்பர். ஊர்ல பெரிய மனுசன். தன் அப்பாவோட சிநேகிதர். அவர் இந்தக் கொலையை செஞ்சிருப்பாராங்கற சந்தேகத்தை விடத் தீர்க்கமா தெரியும் அதை யார் செஞ்சதுன்னு. ஆனாலும் அவ இந்தப் பத்தாவது கேஸ்லயும் ஜெயிக்கிறதுக்காகப் போராடுவாளா இல்ல, நீதி கிடைக்கப் போராடுவாளாங்கறதுல தான் மேட்டர். உண்மையில இது நாம பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான ஒரு படம். எனக்குப் படம் ரொம்பவே பிடிச்சிருந்தது. படம் முடிஞ்சப்புறம் கிரெடிட்ஸ்ல ஆசுதோஸ் கொவாரிகர் நடிச்ச கேரக்ட்டரோட பேரென்னன்னு பாக்கறதுக்காக வெய்ட் பண்ணிப் பாத்துகிட்டிருந்தேன். அப்ப வந்த பின்னணி இசை செமயா இருந்தது. பேர் கூட தென்னிந்தியரோட பேருதான் காட்டுச்சு. இப்ப ஞாபகமில்ல. வொர்த்து ஆர்கெஸ்ட்ரா.

பாருங்க. உங்களுக்கும் பிடிக்கும். அடுத்து ஒரு படத்தோட பதிவுல சந்திப்போம்.

வர்ட்டா!

Drishyam 3 - Enough ettaa

Drishyam 3 

is a Malayalam crime thriller murder mystery film that came as a third installment even after people kept saying enough please, leave us alone. The first part was really good, the second part was just average, and now this third part has arrived. Coming to the cast, Esther Anil, who played the younger daughter Anu, and still looks charming on screen Meena somehow looks even cuter now. Along with them, here and there, we also have Mohanlal. Honestly, I still don’t know the name of the elder daughter character even now, believe it or not. Anyway, let’s see how the experience of watching this film was.

According to the story, once upon a time there was a boy named Varun. During the time when the elder daughter had gone on a tour, he secretly recorded her bathing video on his mobile phone. Proud of it, he himself came to their house and showed attitude. During the argument that followed, with Meena also involved in the fight, the elder daughter accidentally hit Varun and he peacefully rested in peace right there. Then Georgekutty, who returned home after finishing his cable connection work, saw the dead body and thought, If we keep the body here any longer, it’s going to smell bad. So he buried it inside the newly constructed Janamaitri police station in that area. That is the history.

Now what is the problem? Still the same thing, that same dead body. The police are still searching for it. Nothing new. They are still looking for whatever remains are left from that body. Sorry, not they, specifically the father. In this film, Geetha Prabhakar has frozen completely in depression. Looks like somebody told her to become a statue. She just sits there without movement. So now Prabhakar decides to take the law into his own hands. But since he alone cannot do much, he teams up with a suspended police officer and pushes him into this case.

That policeman’s name is Sahadevan. Honestly, apart from Geetha and Prabhakar, I barely remember any other characters from the previous films. So I genuinely don’t remember what exactly Sahadevan did earlier or why he got suspended. But he’s slightly psycho. His daughter also joins him in this mission. She works as a journalist in the media and keeps roaming around trying to discover something about this murder case. But looks like she doesn’t know Georgekutty properly. He’s a serious film buff. A man who watched so many movies that he learned how to dispose of a dead body without leaving even a clue behind. In the previous film, he sold the rights of this story as a novel and made some money from it. Now in this part, he narrates the same story to a new director, produces it himself, releases it as an industry hit, and earns a hundred crores too. If people like us keep buying tickets for every new sequel, Jeethu Ettan will happily keep stabbing us with more sequels.

Three fourths of the film moves like something is happening… maybe. Honestly, even the first Drishyam film moved slowly like that. Same template here too. Only the first part had some inspiration from Korean cinema and delivered properly. All the later parts are basically Jeethu Joseph imagining the after effects of what would happen to this family after the original incident. That is what Drishyam 2 and 3 are.

Dear Jeethu Joseph Ettaa, your first Drishyam film genuinely entertained us. Thank you for that. But the next two parts, made as after effects, only reminded us that we humans can also fall asleep. I would also like to explain one scientific truth to you. If a food item tastes good, we may eat it once. Out of love for it, we may even eat it again sometime later. There’s no problem in that. But if we eat the same thing three times a day continuously, eventually it becomes boring. Not only that, the respect and love we had for that item also slowly disappears. Whenever we feel like revisiting Drishyam, we still only watch the first part. Please don’t keep making Part 2, Part 3, Part 4 and keep torturing us, Ettaa please!

And finally one more thing, which Jeethu Joseph Ettan must definitely read. In this third part, your hero design still tries to show Georgekutty as He is always one step ahead of us. But now the situation has become different. We audiences are already one step ahead of him too. So please… enough. Leave it here. 

See ya!

த்ரிஷ்யம் 3 - போதுஞ்சாமி

திரிஷ்யம் 3 

அப்டின்னு ஒரு, வேணாம் வேணாம்னு சொல்லியும் கேக்காம, போதுஞ்சாமி எங்கள வுட்ருன்னு கெஞ்சியும் நல்லாருந்த முதல் பாகத்துக்கும், சுமாரா இருந்த ரெண்டாவது பாகத்துக்கும் மூனாவது தவணையா வந்திருக்கும் மலையாள கிரைம் திரில்லர் மர்டர் மிஸ்டரி வகைப் படம். நடிகர்கள்னு பாத்தா, கண்ணுக்கு லட்சணமா கடைக்குட்டி அனுவா நடிச்சிருக்கற எஸ்தர் அனிலும், அட நீ இன்னும் கியூட்டா இருக்கியான்னு ஆச்சர்யப் பட வைக்கிறளவுக்கு மீனாவும் அவங்க கூட ஆங்காங்கே மோகன்லாலும். சத்தியமா அந்த மொதப் பொண்ணு பேரு எனக்கு இப்ப வரைக்கும் தெரியாதுன்னா நம்பனும். சரி இந்தப் படத்தைப் பார்த்த அனுபவம் எப்டியிருந்ததுன்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி முன்னொரு காலத்துல வருண்னு ஒரு பையன் இருந்ததாகவும், அவன் அந்த மொதப் பொண்ணு டூர் போன சமயத்துல அவ குளி சீனை மொபைல்ல வீடியோ எடுத்ததாகவும், அத பெருமையா பீத்திக்க இவங்க வீட்டுக்கே வந்ததாகவும், அந்த சமயத்துல அவன்கிட்ட மீனாவும் சேர்ந்து தகராறு பண்ண அந்த மொதப் பொண்ணு அடிச்ச அடியில வருண் ரெஸ்ட் இன் பீஸானதாகவும், அதை கேபிள் கனெக்சன் வொர்க்கெல்லாம் முடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்த ஜார்ஜு குட்டி பாத்துட்டு இதுக்கு மேல இங்கயே வச்சிருந்தா பாடில இருந்து பேட் ஸ்மெல் வந்துரும்னு அதை புதுசா அந்த ஏரியால கட்டிகிட்டிருந்த ஜனமைத்ரி போலிஸ் ஸ்டேசன்ல பொதைச்சதாகவும் ஒரு வரலாறு இரிக்கி. இப்ப பிரச்சினை என்னன்னா, அதான் அதே தான் அந்த டெட்பாடி தான் இன்னும். அதத்தான் இன்னும் தேடிக்கிருக்காய்ங்க. புதுசால்லாம் ஒன்னும் இல்ல. அதே பழைய பாடி தான் அதோட ரீமெய்னிங்ஸ் அதாவது மிச்சம் மீதி எதாச்சும் கிடைக்குதான்னு தேடிட்டிருக்காங்க போலிஸ்காரம்மா. சாரி அப்பா. அதாவது இந்தப் படத்துல கீதா பிரபாகரன் டிப்ரசன்ல ஃப்ரீஸாகிட்டாங்க. யாரோ ஸ்டேச்சூ சொல்லிட்டாங்க போல. அப்டியே ஒரஞ்சு போய் உக்காந்திருக்காங்க. அதனால இப்ப பிரபாகரன் சட்டத்தைக் கையில எடுக்கறாரு. அவரால மட்டுமே அந்த சட்டத்தை தூக்க முடியாம, சஸ்பெண்டான போலிஸ் ஒருத்தன தொணைக்கி சேர்த்து அவனை முடுக்கி விடுறாரு. 

அந்த போலிஸ் பேரு சகாதேவன். சத்தியமா பழைய பார்ட்ல இவங்க ஃபேமிலியையும், கீதா அண்ட் பிரபாகரனைத் தவிர யாரைப் பத்தியும் பெருசா ஞாபகமில்ல. அதனால, சகாதேவன் போன பார்ட்ஸ்ல என்ன பண்ணாரு எதனால சஸ்பெண்டானாருன்னெல்லாம் சத்தியமா ஞாபகமில்ல. அவன் கொஞ்சம் சைக்கோ. அவன் கூட அவனோட பொண்ணும் கூட சேர்ந்துக்கிட்டா. அவ ஒரு மீடியால ஜர்னலிஸ்ட்டா இருந்துகிட்டு இந்தக் கொலைவழக்குல எதாவது கண்டுபுடிக்க அலையிறா. ஆனா, ஜார்ஜு குட்டியப் பத்தி சரியாத் தெர்ல போல. அவன் சரியான ஃபிலிம் பஃப். நெறய படம் பாத்து கொலை பண்ண பாடிய க்ளூவே கிடைக்காதளவுக்கு டிஸ்போஸ் பண்ண ஆளு. போன பார்ட்ல அந்தக் கதைய நாவலுக்கு ரைட்ஸ் கொடுத்து, அதுல கொஞ்சம் காசு பாத்தாப்லயா. இப்ப இதே கதைய ஒரு புதுமுக இயக்குநர்கிட்ட சொல்லி, அதை இவரே பிரொடியூசும் பண்ணி ஒரு இண்டஸ்ட்ரி ஹிட் படமா ரிலீஸ் பண்ணி நூறு கோடியையும் பாத்துடறாரு. நாம எல்லாம் இந்தப் படத்தோட அடுத்தடுத்த பாகங்களுக்கு டிக்கெட் எடுத்து காதை வசமா காட்டினா ஜீத்து ஏட்டன் வந்து குத்துறதுக்கு வசதியா இருக்கும். 

என்னமோன்னு போகுது முக்கால்வாசிப் படம். உண்மையில திரிஷ்யம் முதல் பாகமே அப்டித்தான் போகும். அதே டெம்ப்ளேட் இதுலயும். முதல் பாகம் மட்டும்தான் கொரிய சினிமாவ காப்பி டீயெல்லாம் அடிச்சு ஆத்துனது. அதுக்கடுத்தடுத்த பாகங்கள் எல்லாமே ஜீத்து ஜோசப்போட கற்பனை, இதுக்கப்புறம் இந்த ஃபேமிலிக்கி என்னாகும்ங்கற ஆஃப்ட்டர் எஃபெக்ட்டுகள் தான் த்ரிஷ்யம் ரெண்டு மூனெல்லாம்.  

திரு ஜீத்து ஜோசப் ஏட்டனுக்கு,

தங்களது த்ரிஷ்யம் முதல் பாகம் உண்மையிலேயே எங்களை மகிழ்வித்தது. நன்றி! ஆனால், ஆஃப்ட்டர் எஃபெக்ட்டுகளாக எடுக்கப்பட்ட அதன் அடுத்தடுத்த இரண்டு பாகங்களும் எங்களுக்கும் தூக்கம் வரும் என்பதை ஞாபகப்படுத்தியது. அது போக நான் தாங்களுக்கு ஒரு அறிவியல் உண்மையை எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன். நன்றாக உள்ளதென ஒரு முறை ஒரு பதார்த்தத்தை உண்ணலாம். அதன் மீதுள்ள ஆவலில், மீண்டும் எப்போதாவது அதே பதார்த்தத்தை உண்ணலாம் அதில் தவறில்லை. அதற்காக மூன்று வேளையும் அதையே உண்டால், அது போரடித்து விடும். மேலும் அந்தப் பதார்த்தத்தின் மீதுள்ள மரியாதையும் ஆசையும் போய்விடும் என்பதுதான். எங்களுக்குத் தோன்றும் போதெல்லாம் த்ரிஷ்யம் முதல் பாகத்தையே பார்த்துக் கொள்கிறோம். இரண்டு மூன்று நான்கு என்று எடுத்து ரிலீஸ் செய்து எங்களைக் கொல்ல வேண்டாம் ஏட்டா ப்ளீஸ்!

இறுதியாக ஒன்று, இதையும் ஜீத்து ஜோசப் ஏட்டன் வாசிக்கக் கடவது. இந்த மூன்றாவது பாகத்தில் ஜார்ஜ் குட்டியை ஹீ ஈஸ் ஆல்வேஸ் ஒன் ஸ்டெப் அஹெட் ஆஃப் அஸ் என்று கூறுவது உங்கள் நாயக வடிவமைப்பு. ஆனால், இப்போது அவர் என்ன செய்வார் என்பதெல்லாம் வீ ஆல்சோ ஒன் ஸ்டெப் அஹெட் ஆஃப் ஹிம். அதனால வேண்டாம் விட்ருங்க ப்ளீஸ்.

வர்ட்டா!

Berlin and the lady with an ermine

Berlin and the Lady with an Ermine 

is a spin off web series from Money Heist. This is completely Berlin’s backstory. I vaguely remember some flashback portions about Berlin already appearing as a subplot in one of the earlier Money Heist seasons. Honestly, all the five seasons of Money Heist that I watched are now just blurry memories in my mind. So instead of struggling to connect everything with the original series, I just kept Berlin alone in my mind and watched what story this series was trying to tell.

The series doesn’t waste much time on detailed character introductions or spoon feeding. Since Berlin is the only familiar face for us already, the narration itself introduces the characters, their relationships, and even who is having issues with whom. Everyone gets introduced in just a few lines, but Damian alone gets almost two or three pages worth of narration. That’s because he is basically the second in command after Berlin in this team. But the funny thing is, he has no family, no wife, no kids, nothing. He lost everything and now genuinely works as a college professor. But he is also a thief. Teaching is just his side business.

Then there are two love pairs. One pair is already deeply in love. The other pair can’t even look at each other properly because of their broken relationship. In this season, whether they are robbing or not, everybody is constantly falling in love. Then they fight. Then they come back. Love again. Break up again. Repeat. Come again, love again, break up again, repeat. So the whole seven hours and twenty three minutes of this season, including credits, moves with romance, planning, robbery, betrayal, excitement and a little bit of glamour too.

At the beginning, Berlin’s playful and mischievous way of approaching women was honestly very entertaining. That alone made me continue watching the whole season. But only now I realize that those moments slowly disappeared once the story seriously jumped into the heist portion. After that, the only curiosity we have is about how exactly they are going to pull off the robbery. The success of the earlier Money Heist seasons was that they always made us feel like, No way they can escape this. But somehow they would still escape. More than the story or characters, that tension is what stayed in our minds.

If you think about it, obviously Professor appears here too. He has a cameo in this series. Other than him, don’t expect any surprise cameos and get disappointed. After Professor, the next most unforgettable character in Money Heist is definitely Berlin. Since he is the hero here, characters like Tokyo, Rio, Raquel, Nairobi and others are not part of this focus. But strangely, whenever I think about Money Heist, Arturo Roman also comes to mind. And this series too has a character almost similar to him, a slightly eccentric and annoying personality. Not as extreme as Arturo though. I don’t even remember that character’s name now, but I clearly remember his face.

Usually in Money Heist, the biggest thing is how the gang faces some impossible problem that gives us serious nail biting tension. But then the writing conveniently saves them somehow. We ourselves know there’s almost no chance for them to escape, but at the end of that sequence they somehow survive and casually continue with the next plan. This series also has one such moment. But only one. In the first robbery itself, even the gang doesn’t fully know what exactly they are going to steal. But by the end of it, they accidentally land on a huge treasure collection. The entire story after that is about what they decide to do with it. That final decision is where we understand Berlin’s real swag and intelligence. But apart from that, the strict, serious and cold Berlin we saw in Money Heist has absolutely nothing to do with this Berlin, except for the fact that both are played by the same actor.

Since this is Berlin’s own season, they could have focused only on him. But thankfully they gave equal importance and lots of screen space to every other character too. Especially their love stories and relationship fights are written in such a way that we genuinely become curious about what will happen to them next. Even people who have never watched Money Heist can still watch this as a standalone series because it doesn’t feel like just a side story or extension. It feels like a proper independent Berlin series. And this is only Season 1 of the Berlin series. Season 2 is also coming, and honestly, I’m eagerly waiting for it. It’s on Netflix. Go watch it. I’ll meet you again in the next review. See ya!

Berlin and the lady with an ermine

Berlin and the lady with an ermine

அப்டின்னு ஒரு மணி ஹீஸ்ட்டோட உபகதை வெப்சீரிஸ். இது பெர்லினோட பின்கதை மட்டுமே. ஆல்ரெடி முன்னாடி வந்த எதோ ஒரு மணி ஹீஸ்ட் சீசன்ல பெர்லினோட பின்கதை ஒன்னு சப் ப்ளாட்டா ஓடினதா ஒரு ஞாபகம். உண்மையில மணி ஹீஸ்ட்ல நான் பாத்த கடைசி அஞ்சு சீசனுமே ஒரு மங்கலான ப்ளர்ரிஸ்ஸான ஞாபகத்துலதான் இருக்குங்கறதால அதோட தொடர்பு படுத்தியெல்லாம் ரொம்ப சிரமப்பட்டுக்காம பெர்லினை மட்டுமே மனசுல வச்சுகிட்டு இதுல என்ன கதை சொல்லிருக்காங்கன்னு பாத்த அனுபவம் எப்டின்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி இதுல கதாபாத்திர அறிமுகம்னெல்லாம் பெருசா நமக்கு ஸ்பூன்ஃபீட் பண்ணாம நேரடியான கதை சொல்லலாதான் இருந்தது. உண்மையில பெர்லின் மட்டும்தான் நமக்கு ஆல்ரெடி அறிமுகம்ங்கறதால அவரோட நேரேசன்லயே கதாபாத்திர அறிமுகங்களும் அவங்களுக்குள்ள யார் யாருக்கு ஜோடிங்கறதையும், யார் யாருக்குள்ள டர்ம்ஸ் சரியில்லன்னெல்லாம் நேர்ட் பண்றாரு. எல்லாருக்கும் ஒருசில வரியில அறிமுகமாவும், டேமியனுக்குன்னு மட்டும் ரெண்டு மூனு பக்க அறிமுகமாவும் நேரேசன் இருந்தது. ஏன்னா இதுல பெர்லினுக்கு அடுத்தபடியா தலைமைப் பொறுப்புல இருக்கற ஆளு டேமியன். ஆனா குடும்பம் குழந்தை குட்டிகள்னு எதுவுமில்லாம எல்லாத்தையும் தொலைச்சிட்டு காலேஜ்ல நெஜமாவே ப்ரஃபெசரா இருக்கறது தான் அவரோட ப்ரொஃபெசன். அவரும் ஒரு திருடன் தான். சைடு பிஸ்னஸா ப்ரொஃபெசரா இருக்காரு.

அடுத்து ரெண்டு காதல் ஜோடிகள். ஒன்னு காதலிச்சுகிட்டிருக்கற ஜோடி. இன்னொன்னு, இப்பத்தைக்கி ஒருத்தருக்கொருத்தர் மூஞ்சியக் கூட பாத்துக்காத மேற்கூறிய டர்ம்ஸ் சரியில்லாத ஜோடி. இந்த சீசன்ல வகைதொகையில்லாம எல்லாரும் கொள்ளையடிக்கிறாங்களோ இல்லையோ, நல்லா காதலிச்சுக்கறாங்க. அப்புறம் சண்ட போட்டுக்கறாங்க. வர்றாங்க, லவ் பண்றாங்க, ப்ரேக்கப்புன்றாங்க ரிப்பீட்டு. வர்றாங்க, லவ் பண்றாங்க, ப்ரேக்கப்புன்றாங்க ரிப்பீட்டு. ஆகா, காதல், திட்டமிடுதல், கொள்ளையடித்தல், துரோகம் பண்றதுன்னு பரபரப்பாவும் கிளுகிளுப்பாவும் போகுது மொத்த
ஏழு மணி இருபத்து மூனு நிமிசம் ஓடுது இந்த சீசன், கிரெடிட்ஸ் உட்பட.

ஆரம்பத்துல பெர்லின் பெண்கள்கிட்ட பண்ற குறும்புத்தனமான அணுகுமுறை சுவாரஸ்யமான விசயங்கள். அது புடிச்சுப் போயி மொத்த சீசனையும் பார்க்க வச்சிருச்சு. ஆனா அது எப்ப ஸ்டாப்பாச்சுன்னு இப்பத்தான் யோசிக்கவே தோணுது. ஏன்னா கதைக்குள்ள தொபுக்கடீர்னு குதிச்சதுக்கப்புறம், குறும்புத்தனத்த கட் பண்ணிட்டாய்ங்க. ஒன்லி எப்டி கொள்ளையடிக்கப் போறாய்ங்கன்ற குறுகுறுப்புதான் நம்மகிட்ட இருக்கும். கொள்ளைக் காட்சிகளெல்லாம் எப்டியும் பண்ணிருவாய்ங்கன்னு நம்மள நினைக்க வச்சதுதான், முந்தைய மணி ஹீஸ்ட் சீசன்களோட வெற்றி. மத்தபடி கதைன்னோ கதாபாத்திரங்கள்னோ பெருசா ஒன்னும் மனசுல நின்னிருக்காது. அப்டி யோசிச்சுப்பாத்தா நிச்சயம் ப்ரொஃபெசர் வருவாரு. அவரு இதுலயும் கேமியோவா வர்றாரு. அவரைத் தவிர வேற எந்த கேமியோவும் கிடையாது. எதிர்பார்த்து ஏமாற வேண்டாம். ப்ரொஃபெசருக்கு அப்புறமா அந்த எடத்துல நிச்சயமா பெர்லின் தான் இருப்பாரு மணி ஹீஸ்ட்ன்னு நெனச்சாலே. இதுல அவர்தான் ஹீரோங்கறதால, மத்த கேரக்ட்டர்களான, டோக்கியோ, ரியோ, ரக்கேல், நெய்ரோபி இப்டி இவங்க மட்டும்தான் நினைவுல இருக்காங்க. ஆனா மணி ஹீஸ்ட்டுன்னு நெனச்சா ஏன் மனசுல ஆர்ச்சுரோ ரமோன் ஞாபகத்துல வரணும்? அதுவும் அவனை மாதிரியே இதுல கிட்டத்தட்ட ஒரு கேரக்ட்டர் வருது. கொஞ்சம் தடாலடியான எக்சென்ரிக் கேரக்ட்டர். ஆர்ச்சுரோ அளவுக்கு இல்லன்னாலும், இந்தக் கேரக்ட்டர் பேரே ஞாபகத்துல வரலேன்னாலும் அந்த ஆள் மூஞ்சி மட்டும் நல்லா ஞாபகத்துல இரிக்கி.

பொதுவா மணி ஹீஸ்ட்ல ஒரு பெரிய விசயம் கதையில உள்ள பிரச்சினை என்னன்னா, பெருசா ஒரு பிரச்சினைய அந்த கும்பல் ஃபேஸ் பண்ணும், அது நமக்கு அய்யோ அப்டின்னு திடுக்கிட வக்கிற நெய்ல் பைட்டிங் அண்ட் சீட் எட்ஜ் எங்கேஜிங்ல இருக்கும். ஆனா அவங்க தப்பிக்கிறதுக்குன்னு கன்வீனியண்டா கதையை நகர்த்திருப்பாங்க. அதாவது அவங்க தப்பிக்க வாய்ப்பே இருக்காதுன்னு நமக்கே தெரியும். ஆனா அந்த சீக்வென்ஸ் முடிவுல அவங்க அப்பாடான்னு தப்பிச்சு ஹாயா அடுத்த வேலையைத் தொடர்ந்துகிட்டிருப்பாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் இதுலயும் உண்டு. ஆனா ஒன்னே ஒன்னுதான். முதல் கொள்ளைல அவங்க என்ன திருடப் போறாங்கன்னே தெரியாது அவங்களுக்கே. ஆனா அதோட முடிவுல அவங்க ஒரு பெரிய பொக்கிசங்களோட கலெக்சனையே அடைஞ்சிருப்பாங்க. அதை அவங்க என்ன பண்றாங்கங்கறதுல தான் மொத்தக் கதையும். அந்த முடிவை எடுக்கறதுல தான் பெர்லின் கெத்துன்னு நமக்குப் புரியும். ஆனா மத்தபடி, மணி ஹீஸ்ட்ல நமக்கு காட்டப்பட்ட சிடுமூஞ்சி ஸ்ட்ரிக்ட் ஆபிசர் பெர்லினுக்கும் இந்த சீசன் பெர்லினுக்கும் துளி கூட சம்பந்தமே இல்லிங், நடிச்சது ஒரே ஆள்ங்கறதத் தவிர.

பெர்லினோட சீசன்ங்கறதால அவரை மட்டுமே முன்னிருத்தாம இதுல நடிச்ச எல்லார்த்துக்குமே முக்கியத்துவமும் ஸ்கிரீன் ஸ்பேசும் எக்கச்சக்கமா கொடுத்திருக்காங்கன்றது ஒரு நல்ல விசயம். அதுலயும் அவங்களோட காதல் சமாச்சாரங்களுக்கும், சண்டை சமாச்சாரங்களுக்கும் நாமளே அடுத்து அவங்களுக்கு என்னாகும்ங்கற எதிர்பார்ப்பு வர்றளவுக்கு சிறப்பான கதை சொல்லல் தான். இதுவரைக்கும் மணி ஹீஸ்ட் பாக்காதவங்க கூட ஸ்டேண்ட் அலோனா இதைப் பாக்கறளவுக்கு உபகதையாவோ கிளைக்கதையாவோ இல்லாம பெர்லினுக்குன்னே ஒரு சீசனை எடுத்தது சிறப்பு. அதுவும் இது பெர்லின் சீரிஸோட முதல் சீசன். ரெண்டாவது ஒன்னும் வரப்போகுது. அதுக்கு ஈகர்லி எக்கச்சக்கமா வெய்ட்டிங். டுடும்ல இருக்கு. அதாங்க நெட்பிளிக்ஸ்ல இருக்கு. பார்த்துட்டு வாங்க. நான் அடுத்த பதிவுல உங்கள சந்திக்கிறேன்.

வர்ட்டா!

Kaalidas 2 - Empty Das

Kaalidas 2 

is a Tamil crime thriller film starring Bharath, Bhavani Sree, Sangeetha, Prakash Raj, Kishore and Aparnathi. Let’s see how the experience of watching this movie feels.

According to the story, Bharath plays inspector Kaalidas, which was already established in the first film. But here, he feels much softer and less intense compared to before. Honestly, the strong police attitude and commanding presence feel completely missing. Since Bhavani Sree plays an Assistant Commissioner, we can assume Bharath’s character behaves more restrained around her. But throughout the film, she constantly speaks to him with authority, arrogance, and dominance. Ironically, she feels more like the actual police officer than Bharath himself. Bharath almost feels like someone simply following the AC around instead of being a strong lead investigator.

The story revolves around a thre and a half year old child who goes missing during a New Year celebration. That is basically the core plot. The mystery is not really what happened to the child, but rather how did it happen and who caused it? So yes, technically it is a whodunit film. But the way it is handled becomes frustrating at times.

Honestly, this movie could have been released with a completely separate title instead of using the Kaalidas franchise name. The first film was engaging and properly written. This one feels like they simply used the Kaalidas brand for marketing purposes.

Everything moves somewhat decently until the climax arrives. Avoiding spoilers, let’s move toward Sangeetha’s role. This is really something that should be questioned at the director level. If you cast an actress like Sangeetha, there should be a strong reason for it. But was there one? Not really. This is not even her comeback, because she already returned successfully in a Malayalam film last year as a police officer. That role worked well. But here? Beyond being an apartment secretary, her character feels completely unnecessary. It almost feels like the film assassinated her presence by wasting her in such a weak role. Even if she agreed after hearing the script, the character itself has no weight at all.

Now comes a spoiler type observation. In reality, the main incident is not even a murder. It is an accident. It honestly could have been left there itself. But once the film starts adding multiple murders just to hide that accident, it begins to feel excessive. Then comes sacrifice, suicide, and more cover ups. At one point it feels like the movie is desperately trying to manufacture seriousness out of something that did not need this much escalation.

One emotional criticism the film invites is its handling of children. Making crime thrillers around harm to very small children can become uncomfortable quickly. The film keeps building around that emotional shock value. Meanwhile, a grown criminal character openly moves around committing crimes, yet repeatedly escapes because there is not enough evidence. First, Prakash Raj appears and protects him. Later, even after the audience clearly sees another murder happen, Kishore steps in and protects him again due to lack of proof. Then Bhavani Sree herself says the killer will definitely return for another murder, but even then nobody properly catches him. Instead, Kaalidas personally warns someone and sends them away safely. By the end, what should have been a gripping whodunit starts feeling more like a documentary trying to prove how good one character actually is.

The first Kaalidas film had strong supporting characters with real impact. This sequel needed something even more powerful to justify itself, but it never achieves that. The film has no strong emotional or narrative foundation anywhere. It introduces controversial angles and then wastes them immediately. For example, the opening incident involving a father killing his daughter and sons in law feels intense initially, but goes nowhere meaningful. Another angle involving Aparnathi and the accused character being former lovers even includes a duet song that actually sounds good, but the very next investigation scene completely kills that emotional thread.

That becomes the movie’s biggest issue overall. Almost every scene begins with Oh, this could become interesting, but ends with Never mind. The film constantly builds curiosity only to weaken it immediately afterward.

In the end, the biggest question is, did audiences even ask for Kaalidas 2? Why take a franchise in such a different direction, overcomplicate everything, and then keep explaining every twist with unnecessary drama? Crime thriller fans may be better off turning toward some other stronger thriller instead.

See ya!

காளிதாஸ் 2 - காலி தாஸ்

காளிதாஸ் 2

அப்டின்னு ஒரு கிரைம் திரில்லர் தமிழ்ப்படம். நடிகர்கள்னு பாத்தா, பரத், பவானி ஸ்ரீ, சங்கீதா (பூவே உனக்காக), பிரகாஷ்ராஜ், கிஷோர், அபர்ணதி நடிச்சிருக்காங்க. இந்தப் படம் பார்த்த அனுபவம் எப்படி இருந்ததுன்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி பரத் ஒரு இன்ஸ்பெக்டர். அது போன முதல் பாகத்துலயே தெரிஞ்சது தான். ஆனா இதுல அவ்ளோ முறுக்கில்லாம, கொஞ்சம் பவ்யமா நடிச்ச மாதிரிதான் ஃபீலாச்சு. உண்மையில, போலிஸ்க்குண்டான அந்த மிடுக்கும் தோரணையும் சத்தியமா மிஸ்ஸிங். பவானி ஸ்ரீ அசிஸ்டண்ட் கமிஷனர்ங்கறதால அவர் அடக்கி வாசிக்கிறார்னு எடுத்துகிட்டாலும், தொட்டதுக்கெல்லாம், பரத் மேல எரிஞ்சு விழுகறதாகவும், ஒரு மாதிரி திமிராவும், அதிகாரத் தொனியோடயும் நடிச்சிருக்காங்க. அதாவது இதெல்லாம் பரத்கிட்ட மட்டும். உண்மையில அந்த போலிஸ் தோரணையோட நடிச்சிருக்கறது பவானி ஸ்ரீ தான். பரத் இல்ல. அவர் எதோ ஏ.சியோட வீட்டு எடுபுடி மாதிரி தான் பம்முறாரு.

கதைப்படி ஒரு நியூ இயர் செலிப்ரேசன்ல ஒரு மூனரை வயசுப் பாப்பா மிஸ்ஸிங். அதுதான் கதையே. அந்தக் கொழந்தைக்கு என்னாச்சுங்கறது கதையில்ல. எப்டி ஆச்சு அண்ட் யாரால ஆச்சுங்கறதுதான் கதை. யெஸ் இது ஒரு ஹூடன்னிட் வகைப் படம் தான். ஆனா அதை எடுத்த விதம் தான் கொஞ்சம் நெளிய வைக்குது. உண்மையில இதுக்குன்னு ஒரு தனித் தலைப்பு வச்சு ரிலீஸ் பண்ணிருக்கலாம். காளிதாஸ் ஃப்ரான்ச்சைஸைக் கேவலப் படுத்தியிருக்க வேணாம். காளிதாஸ் உண்மையில நல்லாருக்கும். எங்கேஜிங்காவும் சொல்லிக்கிற மாதிரியும் இருந்தது. ஆனா இதை ஏன் காளிதாஸ் ரெண்டுன்னு போட்டு ரிலீஸ் பண்ணனும்ன்னு பாத்திருக்காங்கன்னா, எல்லாம் மார்க்கெட்டிங் பண்ணி நம்ம தலையில இந்த காளிதாஸ் 2ங்கற மொளகாய அரைக்கிற ஸ்கேம் தான் அவங்க ஐடியா.

எல்லாம் நல்லாவே தான் போயிட்டிருந்தது. கிளைமேக்ஸ்ன்னு ஒன்னு வர்ற வரை. கிளைமாக்ஸ் பத்தி நான் இங்க சொல்லல. அத விட்டுட்டு சங்கீதா பக்கம் ஒதுங்குவோம். அதாவது இது டைரக்ட்டர்கிட்ட கேக்க வேண்டிய விசயம். அதாவது, சங்கீதா மாதிரி ஒருத்தர கேஸ்ட் பண்ணிட்டிங்க. அதுக்கு எதாவது ஒரு வலுவான காரணம் இருக்கனும்ல, இருந்துச்சா? இது  அவங்களுக்கு ரீ எண்ட்ரி கிடையாது. போன வருசமே ஒரு மலையாளப் படத்துல போலீஸா ரீ எண்ட்ரி பண்ணிட்டாங்க. அது எவ்ளோ சிறப்பா இருந்தது. ஆனா இது? அந்த கதாபாத்திரத்துக்கு மொதல்ல சங்கீதா தேவையே இல்ல. அபார்ட்மென்ட் செகரட்டரி வரைக்கும் ஓக்கே. அதுக்கு மேல அவங்களக் கூப்ட்டு வந்து அசாசினேட் பண்ண மாதிரிதான் இருந்தது அந்தக் கேரக்ட்டர். அவங்க கதை கேட்டுத்தான் நடிச்சிருப்பாங்கன்னாலும், அவ்ளோ வெய்ட்டா இல்லன்னு சொல்றத விட வேஸ்ட் கேரக்ட்டர். அதுக்கு எப்டி அவங்க ஒத்துக்கிட்டாங்கன்னு தான் புரியாம கேக்கறேன். சமீபத்துல கவுசல்யா ரீ எண்ட்ரியா ஒரு படம் நடிச்சிருந்தாங்க. அதை ஏத்துக்கற மாதிரி இருந்தது. ஆனா இது என்ன மாதிரி இருந்ததுன்னு உங்களுக்கு டைம் பாஸா இந்தப் படத்தைப் பாக்கறப்ப பாத்து தெரிஞ்சிக்கோங்க.

சரி ஸ்பாய்லிங்கா ஒரு விசயம். உண்மையில அது ஒரு கொலையே இல்ல. விபத்து. அதை அப்டியே விட்ருக்கலாம். ஆணியே புடுங்கியிருக்க வேண்டியதில்ல. அந்தக் கொலையே ஒன்னுமில்லாம போனதுக்கப்புறம், அதைத் தொடர்ந்து அதை மறைக்கறதுக்காகப் பண்ற கொலைகள் எல்லாம், டேய் டேய் எல்லை மீறிப் போறீங்கடான்னு தான் தோனுச்சு. இதுல அதை மறைக்க தற்கொலை வேற. என்ன சேக்ரிஃபைசா இல்ல சேக்ரிஃபைசான்னு கேக்கறேன்? என்னத்தையோ என்ன கருமத்தையோ கொலைன்னு எடுத்து வைங்க. ஆனா சின்னக் கொழந்தைங்கள கொல்ற மாதிரியெல்லாம் படம் எடுக்கறத தவிர்க்கலாமே ப்ளீஸ். அந்தக் கொழந்த வளந்து தடிமாடானாதுக்கப்புறம் கொல்லுங்களேன் என்ன பிரச்சினை? அப்டித்தான் இதுல ஒரு தடிமாடு சுத்துது. அதுதான் கொன்னுச்சுன்னு அரெஸ்ட் பண்றாய்ங்க. பிரகாஷ்ராஜ் வந்து காப்பாத்தி கூட்டிட்டு போறாரு. சரி அதுக்குத்தான் சரியானா ஆதாரமில்ல. அடுத்து ஒரு கொலையை அவந்தான் பண்றான்னு ஆடியன்ஸுக்கு தெளிவா வாலி படத்தோட போட்டுக் காட்டிட்டு அதுலயும் ஆதாரமில்லன்னு கிஷோர் வந்து காப்பாத்தி வுடுறாரு. சரி அடுத்து ஒருத்தனக் கொல்ல கண்டிப்பா வருவான்னு தத்தி ஏ.சி பவானி ஸ்ரீயே சொல்லுது. அப்பவாச்சும் புடிப்பானுகன்னு பாத்தா, இந்த வாட்டி காளிதாஸே நேர்ல வந்து அந்தப் பக்கம் போகாத, ஆவாஸ் அஞ்சிங்னு காப்பாத்தி வுட்டுட்டுப் போறாரு. கடைசில ஹூடன்னிட் வகைப் படம் ஸ்டீவன் எப்டிப்பட்ட நல்லவன் தெரியுமான்னு எடுத்த டாக்குமெண்டரி மாதிரி ஆகிருச்சு. காளிதாஸ் முதல் பாகத்துல ஹீரோயின் மாதிரி வெய்ட்டான ஒரு கேரக்ட்டரை வச்சு சம்பவம் பண்ணிட்டு, அதே படத்தோட ரெண்டாவது பாகத்தை அதுக்கு மேல எதாவது ஒரு கேரக்ட்டரை வச்சு சம்பவம் பண்ணியிருக்க வேணாமா?

படத்துல எந்த எடத்துலயும் ஒரு வலுவான அடித்தளமே இல்ல. ரெண்டு மூனு எடத்துல காண்ட்ரவர்சியான சில விசயங்களக் கொண்டு வந்து அதை அப்டியே கதையோட போக்குல வீணடிச்சிருக்காங்க. ஒன்னு படத்தோட ஆரம்பத்துல வர்ற அப்பாவே மகளையும் மருமகனையும் கொல்ற சம்பவம். அடுத்து தொலைஞ்சு போன பாப்பாவோட அம்மா அபர்ணதியும், கொன்னதா அரெஸ்ட்டான அஜய் கார்த்தியும் லவ்வர்ஸ்ன்னு ஒரு ஆங்கிள்ல கதை போகும். டூயட்டெல்லாம் இருந்தது. அந்த பாட்டு கூட நல்லாருந்தது கேக்க. அதை அப்டியே அடுத்த விசாரணை சீன்ல மலுங்கடிச்சிருக்காங்க. இப்டிப் படமே ஒவ்வொரு சீனும் அடன்னு ஆரம்பிச்சு அடப் போங்கடான்னு முடியறதுதான் படத்தோட பெரிய பிரச்சினை.

மொத்தத்துல காளிதாஸ் 2வ நாங்க கேட்டமா? எதுக்கு இப்டி யூடர்னடிச்சு வண்டியத் திருப்பி ஆக்சிடெண்ட் பண்ணி அதுக்கு ஒரு பெரிய விளக்கம் கொடுத்து சண்டையெல்லாம் போட்டுக்கிட்டு? கிரைம் திரில்லர் ரசிகர்கள் வண்டிய வேற எதாவது நல்ல படத்துப் பக்கமா திருப்பவும்.

வர்ட்டா!

Dept. Q - Worth watch

Dept. Q 

is a British crime thriller web series available on Netflix. It has a total of nine episodes. I started watching it casually just to pass time, but it slowly pulled me completely into its world. Let’s see how it feels overall.

The story does not begin in a typical way. Detective Carl Marck and his partner Eddie go to a house where a dead body has been found. While they are examining the scene, the killer who was hiding there suddenly comes out and shoots all three officers present. Yes, three people. Even the constable Anderson, who gave the information and was guarding outside, gets shot. Eddie takes the worst hit, the bullet tears through him and exits after grazing Carl’s face and neck. Eddie becomes permanently paralyzed. Carl survives without major physical damage, but mentally he is shattered. Whenever someone talks about the shooting, he slips into depression and sometimes violently lashes out at people. That incident affects him deeply.

But that is not the main story.

Carl returns to duty because he wants to find the man who shot him. However, since he cannot officially investigate his own case, the department decides to create a special arrangement. They do not want to waste his detective skills, but they also do not want him causing problems inside the department. So the government creates a separate unit inside the police department itself as Department Q. In reality, it is basically a forgotten basement office near the public restroom area. Carl is the only person there at first.

The reason is simple. Carl never properly listens to others. Either he interrupts them, corrects everything they say, or turns every conversation into an argument. Even with his superior Moira, he behaves the same way. That attitude is exactly why they isolate him there. Still, Carl slowly turns even that miserable place into his own space.

Now comes the question, what cases will they even give him? Moira sends all important cases to higher officers upstairs. Carl only receives impossible cold cases that have remained unsolved for years. But Carl is not an ordinary officer. Even with all his attitude problems, he knows exactly how to get what he wants from Moira. The first thing he demands is an assistant because he cannot read mountains of old files alone.

That is when Akram enters.

Akram becomes Carl’s sidekick. Just speaking with Carl itself is difficult, but Akram slowly impresses him and earns respect through pure hard work and intelligence. Akram used to be a police officer in Syria, but here he works only as an assistant, not even an official officer. Even then, the way he handles situations constantly makes us go wow.

Then comes Rose. Right now she works like a stenographer in the department, but earlier she was an active detective handling crime scenes. After accidentally killing an elderly couple in a car accident, she was demoted. Since she can no longer tolerate her current job, she specifically requests to join Carl’s Department Q. Now the team is complete. They may not always get along, but this strange combination becomes the heart of the series.

Another important presence is Eddie himself. Even though he lies paralyzed in the hospital unable to move his legs, Carl and Rose regularly visit him and discuss the investigation with him. Slowly Eddie also becomes involved and starts helping them with valuable insights.

Now the actual case.

Among the many unwanted files pushed onto them, one case becomes important almost by accident because of a lie Akram casually tells. That case is the disappearance of Merritt Lingard. She is a lawyer with many enemies who wanted her dead. Yet for four years the case has gone nowhere. The file has basically been gathering dust.

Before disappearing, Merritt had gone on a ship trip with her younger brother William Lingard after losing an important case in court. William is mentally challenged and struggles to communicate properly. CCTV footage clearly shows Merritt arguing with him on the ship. But after that, there is no proof that she ever left the ship or fell into the water. That mystery itself becomes the core case.

According to Carl and Akram’s theory, Merritt may still be alive or maybe not. From there, the investigation slowly explodes into something much bigger, uncovering disturbing truths and dragging the entire department into chaos. What begins as a cold case turns into a massive rabbit hole.

By the end of all nine episodes, the biggest feeling is disappointment that it ended so quickly. The series leaves a strong impact and makes you immediately want the next season. If another season comes, it is definitely worth watching.

Before that, watch this season first. There’s a high chance you’ll enjoy it too.

Families may want to avoid this one.

See ya!

Dept. Q - செம சீரிஸ்

Dept. Q

அப்டின்னு ஒரு பிரிட்டிஷ் கிரைம் திரில்லர் டிவி சீரிஸ். நெட்பிளிக்ஸ்ல இருக்கு. மொத்தம் ஒன்பது எபிசோட் கொண்ட ஒரு வெப் சீரிஸ். எதையாவது பாக்கனுமேன்னு பாக்க ஆரம்பிச்சப்ப அது அப்டியே என்னை உள்ள இழுத்துகிச்சு. சரி அது எப்டியெல்லாம் இருந்ததுன்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி சம்பிரதாயமான ஒரு ஆரம்பம் இல்ல. டிடெக்டிவ் கார்ல் மார்க்கும், அவரோட பார்ட்னர் எடியும் ஒரு டெட்பாடி உள்ள வீட்டுக்குப் போறாங்க. அங்க அவங்க அதைப் பார்த்துகிட்டிருக்கும் போதே அங்க ஒளிஞ்சிருந்த கொலைகாரன், வெளிய வந்து அவங்க மூனு பேர்த்தையும் சுட்டுடறான். ஆமா மூனு தான். தகவலைக் கொடுத்த கான்ஸ்டபிள் ஆண்டர்சனும் அங்க வெளிய காவலுக்கு இருந்தான். ஆனா இந்த துப்பாக்கிச் சூட்டுல செத்ததும் அவந்தான். கொலைகாரன் சுட்ட குண்டு, எடிய தாறுமாறா தொளச்சுகிட்டு வெளிய வந்து மார்க்கோட கன்னத்துல பாய்ஞ்சு கழுத்து வழியா வெளிய வந்துருது. இதுல எடி பேரலைஸ் ஆகிடறாரு. மார்க்குக்கு பெரிய பிரச்சினை ஒன்னுமில்லைன்னாலும், இந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டைப் பத்தி யாராவது பேசினாலே டிப்ரசனுக்குப் போயிடறாரு. அதனால அடிக்கடி யாரையாவது தடாலடியா அடிக்கவும் செஞ்சிடறாரு. அந்தளவுக்கு அந்தச் சம்பவம் அவரைப் பாதிச்சிருக்கு.

இது இல்ல கதை. இப்ப திரும்பவும் டியூட்டியில ஜாய்ன் பண்றாரு மார்க். தன்னைச் சுட்டவனைக் கண்டுபுடிக்கனும்னு. ஆனா தன்னோட வழக்குல தானே ஈடுபடமுடியாதில்லையா அதனால அவரோட திறமைகள வேஸ்ட்டும் பண்ணக் கூடாது, அவரால டிபார்ட்மெண்ட்லயும் பிரச்சினை வந்துடக் கூடாதுன்னு கவர்மெண்டே ஒரு ஏற்பாடு பண்ணுது. அப்டி போலிஸ் டிபார்ட்மெண்ட்டுக்குள்ளயே ஒரு தனி டிபார்ட்மெண்ட் ஏற்படுத்தி அவரை வேலை பார்க்கச் சொல்லுது. அதுதான் டிபார்ட்மெண்ட் கியூ. அதாவது அங்க அவர் மட்டும்தான் இருப்பாரு. அவரைத் தவிர வேற யாருமே இருக்க மாட்டாங்க. ஏன்னா இவர் மத்தவங்க சொல்லுறப்ப முழுசா கேக்கவே மாட்டாரு. இல்லன்னா சொல்ல விட மாட்டாரு. எப்டியிருந்தாலும் எதாவது தப்பா சொல்லிருவாங்கன்னு இவரே அதை முழுசா திருத்தி குறுக்கப் பேசி விதண்டாவாதம் பண்ணி அது பெரிய ஆர்கியூமெண்ட்ல போய்த்தான் முடியும். அது கூட வேலை பாக்குறவங்கன்னு இல்லாம, தன்னோட உயரதிகாரி மொய்ராகிட்ட கூட அப்டித்தான். அதனாலயே இந்த ஏற்பாடு.

அந்த ஆபிஸ் எப்டியிருக்கும்ன்னா, அந்த பில்டிங்லயே கடைசி தரைதளத்துல பொதுக் கக்கூஸ் மாதிரியான ஒரு இடம். மாதிரியில்ல அதேதான். ஆனா அதைக் கூட தன்னோட இடமா மாத்திக்குவாரு. இப்ப கேஸ் வேணுமே. உன்கிட்ட எவண்டா கேஸ் குடுப்பான்னு, எல்லாத்தையும் மேலுள்ள தளங்கள்ல உள்ள ஆபிஸர்ஸ்கிட்டயே தான் கொடுப்பாங்க மொய்ரா. ஆனா இவருக்கு எப்டிப்பட்ட கேஸ்ன்னா, பல வருசமா கெடப்புல கெடக்குற முடியவே முடியாத கேஸ்களையெல்லாம் கொடுத்து அதுல ஒன்ன முடின்னு தள்ளிருவாங்க. மார்க்கும் லேசுப்பட்ட ஆளில்ல. என்னதான் ஆட்டிட்யூட்வாலான்னாலும், தனக்கு வேணும்ங்கறத மொய்ராகிட்ட கேட்டு வாங்கறதுல எக்ஸ்பர்ட்டு. அப்டி அவர் மொதல்ல கேட்டது, இவ்ளோ கேஸ் கட்டுகளையும் படிக்கவே ஒரு அசிஸ்டெண்ட் வேணும்னு. அதுக்கு ஒருத்தன இவன்கிட்ட தள்ளி விடுவாங்க. அதுதான் அக்ரம். இவரோட சைடு கிக். மார்க் கிட்ட பேசுறதே ஒரு பெரிய சவால். அப்டி அவனையே ஆச்சரியப்பட வச்சு அவன்கிட்ட நல்ல பேர் வாங்கி அந்த வேலையில நிரந்தரமாகறளவுக்கு ஒரு ஜித்தன் அக்ரம். அவன் சிரியாவுல போலிஸா இருந்தவன். ஆனா இங்க சாதாரண ஒரு அசிஸ்ட்டண்ட். போலிஸ் கூட கெடயாது. அதுலயே அவன் காட்டுற வேலைப்பாடுகளெல்லாம் அட போட வைக்குற சமாச்சாரங்கள்.

அடுத்து ரோஸ். அவளும் அதே ஆபிஸ்ல ஒரு ஸ்டெனோ மாதிரியான வேலைதான் இப்பத்தைக்கு. ஆனா இதுக்கு முன்னாடி கிரைம் சீனுக்கெல்லாம் போய் டிடெக்ட்டிவா இருந்தவதான். ஒருவாட்டி ஒரு வயாசன ஜோடியை காரை ஏத்தி ஆக்சிடெண்ட் பண்ணிக் கொன்னுட்டதால, இவளயும் டீப்ரமோட் பண்ணி ஸ்டெனோவாக்கி வச்சிருப்பாங்க. அவளுக்கு மார்க்கைப் பத்தி நல்லாவே தெரியும். ஆனா அவளுக்கு பழையபடி டிடெக்ட்டிவ் வேலை பாக்க முடியாததால, சகித்துத் தொலையிறேன், ஆனா என்னை மார்க்கோட கியூ டிப்பார்ட்மெண்ட்டுக்கு அனுப்புங்கன்னு கேட்டி வாங்கிட்டு வருவா. இப்ப டீம் செட்டாகிருச்சு. ஒருத்தருக்கொருத்தர் ஒத்துமை இல்லைன்னாலும், இதான் டீம். இந்த டீம்ல இன்னொருத்தரும் கேமியோ பண்ணுவாரு. அது யார்ன்னா, பேரலைஸாகி காலை அசைக்க முடியாம ஆஸ்பத்திரியில கெடக்குற எடி தான். அடிக்கடி தன்னோட நண்பனைப் போய்ப் பாக்குற மார்க்கும் ரோஸும் அவன்கிட்ட இந்தக் கேஸைப் பத்திப் பேசிப் பேசி அவனும் இன்வால்வாகி அவனும் அவங்களுக்கு உதவிகரமா தகவல் குடுத்துகிட்டிருப்பான். ஆகா இதெல்லாம் ஓகே, ஆனா கேஸ்?

அப்டி அவங்ககிட்ட வலுக்கட்டாயமா திணிக்கப்பட்ட பல வழக்குகள்ல ஒரு கேஸை யதார்த்தமா சமாளிப்புக்காக அக்ரம் சொன்ன பொய்தான் மெரிட் லிங்கார்ட் தொலைஞ்சு போன வழக்கு. அதுதான் இந்த கதையே. மெரிட் ஒரு வழக்கறிஞர். அவங்களைக் கொல்ல பல எதிரிகள் ஆல்ரெடி நிறைய பேர் முகாந்திரத்தோட இருக்காங்க. ஆனாலும் அந்த வழக்கு பெருசா முன்னேறாம அவங்களுக்கு என்ன ஆச்சுன்னே தெரியாம நாலு வருசமா அந்த ஃபைலை கரையான் அரிச்சுகிட்டிருக்க கெடப்புல கெடக்கு இந்தக் கேஸ். நாலு வருசமாயிருச்சு. தொலஞ்சு போறதுக்கு முன்னாடி, அவங்க ஒரு வழக்குல தோத்துப் போனதால, ஒரு மாறுதலுக்காக, தன்னோட இளைய சகோதரன் வில்லியம் லிங்கார்டைக் கூட்டிக்கிட்டு ஒரு ஷிப்புல டைம் பாஸ் பண்ணப் போறாங்க. போன எடத்துல வில்லியம் கோச்சுக்கிறான். அவனால பேசவெல்லாம் முடியாது. மன வளர்ச்சி பாதிப்படைஞ்சவன். அப்போ அங்கிருந்த எல்லா சிசிடிவிலயும் அவங்க சண்டை போட்டது இருக்கு. ஆனா அவ தண்ணியில கீழ விழுந்ததாவோ கப்பல்ல இருந்து இறங்கினதாவோ இல்ல. இதான் கேஸ்.

மார்க் அண்ட் அக்ரமோட யூகப்படி, அவள் உயிரோடயும் இருக்கலாம், இல்லேன்னா இல்லாமலும் இருக்கலாம்ங்கறது தான். இந்த அடிப்படையில இந்தக் கேஸ் அவங்க டிபார்ட்மெண்ட்டையே மண்டையை உடைக்க வச்சு, கிணறு வெட்ட பூதம் கிளம்பின கதையா பல உண்மைகளை வெளிய கொண்டு வருது. இந்த ஒன்பது எபிசோடும் முடிஞ்சதுக்கப்புறம் எனக்கு அடடா இப்பவே முடிஞ்சிருச்சேன்னு ஒரு ஃபீலை ஹெவிய்யா கொடுத்துட்டு அடுத்த சீசனை எதிர்பார்க்க வச்சிடுச்சுங்கறது மறுக்க முடியாத உண்மை. அடுத்த சீசன் வந்தா நிச்சயம் பாக்கனும். அதுக்கு முன்னாடி இந்த சீசனை தனியா பாருங்க. நிச்சயம் உங்களுக்கும் புடிக்கும்.  குடும்பங்கள் தவிர்க்கவும். 

வர்ட்டா!

Dacoit - Time pass

Dacoit

is a Telugu action, romance film. The cast includes Adivi Sesh, Mrunal Thakur, Sunil, Prakash Raj, Atul Kulkarni, Anurag Kashyap and Zayn Khan. Just look at that casting lineup, really impressive. Let’s see how the movie feels overall.

According to the story, the hero Hari is a prison inmate who escapes from jail. Since the story happens during the COVID period, people casually wear masks everywhere, making it easier for him to move around unnoticed. After escaping, Hari wants revenge on his Juliet. The reason? She is the one responsible for him going to prison. But why did he go to jail? Because he beat and killed Juliet’s brother. And why did he kill him? Because the brother had raped Hari’s house owner. Why did that happen? Because Hari was in love with the man’s younger sister, and the brother didn’t accept it. How did the brother find out about their relationship? Because Saraswathi’s husband saw them and exposed them. And yes, Saraswathi is Juliet. “Juliet” is just the pet name Hari calls her.

But here’s the twist: Hari escapes from prison not to kill Saraswathi, but to make her suffer the same pain he suffered in prison. However, Saraswathi is now married and ironically, she is married to the same friend of her brother who once exposed Hari. They even have a cute little daughter now. But the husband is currently hospitalized with serious health issues and is waiting for a heart transplant. Saraswathi herself is also struggling with asthma throughout the film, constantly fighting for breath.

One important thing about Adivi Sesh is that he usually writes the scripts for his own films. The only major exception is Baahubali. That is exactly why his films always carry a certain level of expectation. Movies like Evaru, Kshanam and Goodachari helped build that reputation.

Apart from him, the actors who made me think Wow, even they are here? were Atul Kulkarni, Prakash Raj and Anurag Kashyap. Among them, Prakash Raj appears only briefly. Atul Kulkarni gets a decent amount of screen time. But Anurag Kashyap completely steals attention. Throughout the film, he appears as a police officer wearing a Sabarimala mala, refusing to wear a uniform, refusing to touch guns, avoiding bad words, and constantly saying “Swami Saranam.” Purely as cinema, the character writing is entertaining. But if you compare it with realism or logic, it feels more like a funny comedy police character.

As far as I remember, I had never properly watched a film of Mrunal Thakur before this. Then after checking online, I realized I had already seen her in Sita Ramam. Honestly, my memory has become so bad that I need Google level confirmation nowadays. Throughout the film, Mrunal’s face always looks like she is about to faint any second. It almost feels like someone just applied anesthesia near her nose, and she is constantly about to sneeze. Not sure why that expression continues through most scenes.

The love scenes, action moments, and chase sequences all keep the audience engaged with stylish dialogues and suspense about what happens next. But once the film ends completely, it becomes clear that compared to Adivi Sesh’s previous films, this one feels somewhat unnecessary.

I watched it in Telugu itself. I had no interest in the Tamil dubbed version. Watching films in their original language may feel uncomfortable at first, but staying only inside our comfort zone is exactly why we struggle to learn other languages when needed. Watching films in different languages may not make us fluent, but at least it helps us slowly understand and learn parts of the language. That’s how I gradually picked up Malayalam and especially English. Right now I still depend on subtitles, but I believe that over time I’ll be able to watch without them.

I’m not saying everyone must do the same. Watch however you feel comfortable. Your comfort matters. But if you’re looking for a decent time pass film, this movie can be watched. That’s all.

See ya!

Dacoit - டைம்பாஸ்

Dacoit

அப்டினு ஒரு தெலுங்கு ஆக்சன் கலந்த காதல் படம். நடிகர்கள்னு பாத்தா, அதி விசெஷ், மிர்னால் தாகூர், சுனில், பிரகாஷ்ராஜ், அதுல் குல்கர்னி, அனுராக் காஷ்யப் அண்ட் ஜயின் கான். என்னா கேஸ்ட்டிங் பாருங்க... செமல்ல! சரி இந்தப் படம் எப்டியிருந்ததுன்னு பாக்கலாம் வாங்க.

கதைப்படி ஹீரோ ஹரி, ஜெயில் கைதி. அதுல இருந்து தப்பிக்கிறான். கதை நடக்கறது கோவிட் காலகட்டம்ங்கறதால, முகமூடியெல்லாம் இல்லாம கேசுவலாவே மாஸ்க் போட்டுகிட்டு தலைமறைவா சுத்திக்கலாம். அப்டி வெளிய வந்த ஹரி, தன்னோட ஜூலியட்ட பழிவாங்க நினைக்கிறான். ஏன்னா அவதான் ஹரி ஜெயிலுக்குப் போகக் காரணம். ஏன்னா, ஹரி ஜூலியட்டோட அண்ணன அடிச்சே கொன்னுட்டான். ஆமா அவன் ஏன் ஜூலியட்டோட அண்ணனக் கொன்னான்னா, அவன் தன்னோட ஹவுஸ் ஓனர் பொண்ண ரேப் பண்ணிட்டிருந்ததால. அவன் ஏன் ரேப் பண்ணான்னா, தன்னோட தங்கை ஏழைப் பையனான ஹரிய காதலிக்க காவலா இருந்ததால. ஆமா அது எப்டி ஜூலியட்டோட அண்ணனுக்குத் தெரிஞ்சது? அதான் சரஸ்வதியோட புருசன் அதைப் பாத்து போட்டுக் கொடுத்துட்டானே. சரி இதுல சரஸ்வதி யாரு? அதான் ஜூலியட். ஜூலியட்ங்கறது சரஸ்வதிக்கு ஹரி வச்ச செல்லப் பேரு. ஙே!

இல்லேல்ல. இதைப் போட்டுக் கொடுத்தப்ப சரஸ்வதிக்கும் அவங்கண்ணனோட ஃப்ரெண்டுக்கும் கல்யாணமாகல. அவ மேல இவனுக்கு ஒரு கண்ணு. ஆனா சரஸுக்கு ஹரி மேல. ஆனா பாருங்க. ஜெயில்லேர்ந்து வெளிய அவன் தப்பிச்சு வர்றதே ஜுலியட் அலைஸ் சரஸ்வதிய பழி வாங்கத்தான். ச்சே கொலை பண்ணியில்ல. அவளும் ஜெயில்ல வந்து, தான் அனுபவிச்ச வலிய அனுபவிக்கனும்ங்கறதுதான் அவன் எண்ணம். ஆனா, அவளுக்கோ கல்யாணமாகி, அதே அண்ணன்கிட்ட போட்டுக் கொடுத்த அண்ணன் ப்ரெண்டத்தான் கட்டிகிட்டு இப்ப சின்னின்னு ஒரு கியூட் பாப்பாவே இருக்கு. ஆனா இப்ப அவன் ஒடம்பு சரியில்லாம ஹாஸ்பிட்டல்ல கெடக்கான். அவனுக்கு ஹார்ட் ட்ரான்ஸ்ப்ளாண்ட் பண்றதுக்காக வெயிட்டிங் லிஸ்ட்ல போராடிக்கிருக்கா சரஸ்வதி அலயஸ் ஜூலியட். ஆனா அடிக்கடி ஆஸ்துமால அவளும் மூச்சு வுட முடியாம போராடிட்டுதான் இருக்காங்கறது குறிப்பிட வேண்டிய விசயம்.

படத்துல அதி விசேஷே ரொம்ப விசேஷமான ஒரு ஆளு. ஆமா அவர் நடிக்கிற எல்லா படங்களுக்கும் அவர்தான் ஸ்கிரிப்ட் எழுதுவாரு பாகுபலி மட்டும் விதிவிலக்கு. அதனாலேயே அவரோட படங்களுக்குன்னு ஒரு எதிர்பார்ப்பு எப்பவுமே உண்டு. அப்படி அவர் பண்ண படங்கள்தான் எவரு, க்‌ஷணம், கூடச்சாரி எல்லாமே. அவரைத் தாண்டி படத்துல நான் பாத்ததுமே அடடே பரவால்லியே இவங்களுமான்னு நெனச்ச நடிகர்கள், அதுல் குல்கர்னி, பிரகாஷ்ராஜ் அண்ட் அனுராக் காஷ்யப். இதுல பிரகாஷ்ராஜ் மட்டும் எதோ வந்தமா போனமான்னு வந்துட்டு போயிருக்காரு. அதுல் குல்கர்னி கூட ஓகே ரக ஸ்க்ரீம் ஸ்பேஸ்தான். ஆனா அனுராக் காஷ்யப், மனுசன் பின்னிட்டாப்ல. சபரிமலைக்கு மாலை போட்டுகிட்டு, யூனிபார்ம் போட மாட்டேன், துப்பாக்கிய தொட மாட்டேன், கெட்ட வார்த்தை பேச மாட்டேன் சாமி சரணம்னு படம் முழுக்க செம ஸ்க்ரீன் ஸ்பேஸ் இவருக்கு. வெறும் சினிமாவா மட்டுமே பாத்தா இவரோட கேரக்ட்டர் ரைட்டிங் செமன்னு தான் சொல்லனும். அதுவே லாஜிக் பாத்தா அல்லது ரியாலிட்டியோட கனெக்ட் பண்ணி கம்பேர் பண்ணா, போங்க ஜீ காமெடி போலீஸ் இவருன்னு தான் சொல்லத் தோனும்.

எனக்குத் தெரிஞ்சவரைக்கும் மிர்னால் தாகூர் நடிச்ச ஒரு படத்தைக் கூட இதுவரைக்கும் பாத்ததில்லை. அப்டி வேற ஏதாவது படத்தைப் பாத்திருக்குறனான்னு கூகுள் பண்ணதுல, அட ஆமா, சீதா ராமம்னு ஒரு படத்துல பாத்துருக்கேன்னு கன்பார்ம் பண்ணிக்கிட்டேன். அடேங்கப்பா, கூகுள் லெவலுக்கு பேமஸாகிருச்சு என்னோட மெமரி லெவல். படம் முழுக்கவே சரஸ்வதி அலயஸ் ஜூலியட்டா நடிச்சிருக்கற மிர்னாலுக்கு எப்ப வேணும்ன்னாலும் மயக்கமடையிற மாதிரி ஒரு முகம். ஆமா அவங்க மூக்குல கொஞ்சம் முன்னாடிதான் அனஸ்தீசியா வச்ச மாதிரியும், எப்ப வேணும்ன்னாலும் தும்மப் போற மாதிரி முகத்தையும் கண்ணையும் வச்சுகிட்டிருக்காங்க. ஏன்னு தான் தெரியல.

படத்துல காதல் காட்சிகள், ஆக்சன் காட்சிகள், சேஸிங் சீன்ஸ் எல்லாமே அதுக்குண்டான ஷ்பெசல் வசனங்களோட நம்மள அடுத்து என்னன்னு எதிர்பார்க்க வச்சு பாக்க வச்சிடுது. ஆனா முழுசா படம் முடிஞ்சப்புறம் தான் நமக்குப் புரியிது இது அதி விசேஷோட முந்தைய படங்களோட தரத்தைக் கம்பேர் பண்ணா இது ஒரு தேவையில்லாத ஆணின்னு. நான் தெலுங்குல தான் பாத்தேன். தமிழ் டப்பிங்ல பாக்கற ஐடியா இல்ல. அந்தந்த பொழிப் படங்கள அந்தந்த மொழியிலயே பாக்கறது ஒருவிதமான அசவுகரியம்தான். ஆனா அந்த கம்ஃபர்ட் ஸோனுக்குள்ளயே இருந்ததாலத்தான் பல இடங்கள்லயும் தேவைப்படுற பாஷை தெரியாம அவஸ்தைப் பட்டிருக்கேன். அதை பட்டுத்தான் புரிஞ்சுகிட்டேன். ஒரு படத்தைப் பாக்குறதால ஒரு பாஷை முழுமையும் நமக்குப் புரிஞ்சிடாது. அட்லீஸ்ட் அதுல கொஞ்சம் நாம கத்துக்கறதுக்கான வாய்ப்பு கிடைக்கும். அப்டித்தான் நான் மலையாளமும் குறிப்பா ஆங்கிலமும் கத்துகிட்டேன். இப்ப எதோ சப்டைட்டில்களோட உதவியோடதான் பாக்குறேன்னாலும், காலப்போக்குல சப்டைட்டில்கள் இல்லாமயே பாக்க முடியும்ங்கற நம்பிக்கை இருக்கு. இதையெல்லாம் சொல்லி உங்களையும் பாருங்கன்னு நான் சொல்லல. பாத்தா நல்லதுன்னு தான் சொல்ல வந்தேன். மத்தபடி உங்க லைஃப், உங்க கம்ஃபர்ட். எப்டி பாக்க வசதியோ அப்டி பாருங்க. ஆனா இந்தப்படம் டைம்பாஸ் ஆகலேன்னா பார்க்கலாம். அவ்வளவு தான்.

வர்ட்டா!